Shloka 49
Śumbha–Niśumbha-pīḍā and Devastuti to Durgā/Śivā
Names and Forms of the Devī
देव्युवाच । दैत्यराट्प्रेषितो वीर हंसि चेत्किं करोमि ते । परन्त्वसाध्यं गमनं मन्ये संग्राममन्तरा
devyuvāca | daityarāṭpreṣito vīra haṃsi cetkiṃ karomi te | parantvasādhyaṃ gamanaṃ manye saṃgrāmamantarā
దేవి పలికింది—ఓ వీరా, దైత్యరాజు నిన్ను పంపి నన్ను సంహరించమని నీవు ఉద్దేశిస్తే, నేను నీకు ఏమి చేయగలను? అయితే యుద్ధం లేకుండా ఇక్కడి నుండి వెళ్లడం అసాధ్యమని నేను భావిస్తున్నాను।
Parvati (Devī/Umā)
Tattva Level: pati
Shiva Form: Umāpati
Type: stotra
Shakti Form: Pārvatī
Role: liberating
FAQs
Devī’s words show śakti grounded in dharma: when adharma approaches as aggression, inner and outer firmness becomes necessary—one does not “flee” bondage; one confronts it with clarity and courage.
In Shaiva Siddhānta, Devī and Shiva are inseparable in divine action: devotion to Saguna Shiva (and the Liṅga as His sacred presence) cultivates fearlessness and moral steadiness when confronted by hostile forces.
A practical takeaway is japa of the Pañcākṣarī (“Om Namaḥ Śivāya”) for steadiness in adversity, along with simple Śaiva observances like applying tripuṇḍra (bhasma) as a reminder of restraint, purity, and courage.