Shloka 44
पितृसर्ग-श्राद्धमाहात्म्य-प्रश्नः
Pitṛ-sarga and the Greatness of Śrāddha: The Inquiry
सनत्कुमार उवाच । देवान्पुरासृजद्ब्रह्मा मां यक्षध्वं स चाह तान् । तमुत्सृज्य तमात्मानमयजंस्ते फलार्थिनः
sanatkumāra uvāca | devānpurāsṛjadbrahmā māṃ yakṣadhvaṃ sa cāha tān | tamutsṛjya tamātmānamayajaṃste phalārthinaḥ
సనత్కుమారుడు అన్నాడు—పూర్వకాలంలో బ్రహ్మ దేవతలను సృష్టించి, “నాకు యజ్ఞం చేయండి” అని ఆజ్ఞాపించాడు. కానీ ఫలాపేక్షతో వారు ఆయనను పక్కన పెట్టి, అహంకారాన్నే దేవతగా చేసుకొని తమ స్వయాన్ని తామే పూజించారు.
Sanatkumara
Tattva Level: pasha
Cosmic Event: Early cosmogonic phase: Brahmā creates devas; misdirected yajña arises
FAQs
It warns that fruit-seeking religion can slip into ego-centeredness—treating the limited self as supreme—whereas Shaiva teaching directs worship toward Pati (Śiva), the true Lord beyond the ego, for liberation.
By contrasting ego-worship with rightful worship, it supports the Shaiva view that devotion to Saguna Śiva (such as the Śiva-liṅga) disciplines the ego and reorients the mind from ‘I’ and ‘mine’ toward the Lord who grants both worldly order and moksha.
Adopt niṣkāma-bhakti: worship Śiva with mantra-japa (e.g., the pañcākṣarī “Om Namaḥ Śivāya”) and offerings with humility, explicitly renouncing fruit-motivation and ego as the doer.