Sukta 50

Mantra 1

प्र वो महे मन्दमानायान्धसोऽर्चा विश्वानराय विश्वाभुवे । इन्द्रस्य यस्य सुमखं सहो महि श्रवो नृम्णं च रोदसी सपर्यतः ॥

నేను నీకోసం—మహానునికోసం—పిండిన సోమానందంతో హర్షించి స్తోత్రగీతం పాడుతున్నాను, హే వైశ్వానర—సర్వభూ, సర్వ-భవ! ఇంద్రుని ఆ మహాసహః—దాని సుమఖ (శుభానందం) మహత్తరమైనది; దాని శ్రవః (కీర్తి) మరియు నృమ్ణ (వీరబలం)లను రెండు రోదసీ (ద్యావా-పృథివీ) సేవించి, పూజించి, పోషిస్తాయి।

Mantra 2

सो चिन्नु सख्या नर्य इनः स्तुतश्चर्कृत्य इन्द्रो मावते नरे । विश्वासु धूर्षु वाजकृत्येषु सत्पते वृत्रे वाप्स्वभि शूर मन्दसे ॥

అతడే—మనుష్యుల మిత్రుడు—బలవంతుడైన ఇనః; స్తుతింపబడినప్పుడు, దానశీల నరునికోసం ఆనందిస్తాడు. హే సత్పతే, అన్ని ధూర్షు (దాడుల్లో), అన్ని వాజకృత్యేషు (బల-సమృద్ధిని నిర్మించే కార్యాల్లో)—వృత్రునికి వ్యతిరేకంగా గానీ, అప్సు (జలప్రదేశాల్లో) గానీ—హే శూర, నీవు మందసే: విజయానికి సిద్ధమై హర్షిస్తావు।

Mantra 3

के ते नर इन्द्र ये त इषे ये ते सुम्नं सधन्यमियक्षान् । के ते वाजायासुर्याय हिन्विरे के अप्सु स्वासूर्वरासु पौंस्ये ॥

హే ఇంద్రా! నీ ఇష్ (పోషణం) కోరేవారు, నీ సుమ్నం—సత్యసంపదను ప్రసాదించే కృప—కోసం యజ్ఞం చేసినవారు ఎవరు? వాజం కోసం, సూర్య (ప్రభుత్వమయ ప్రకాశ-బలం) కోసం నిన్ను ప్రేరేపించేవారు ఎవరు? అప్సు (జలలోకంలో) మరియు స్వాసు ఊర్వరాసు (శుభ, సారవంతమైన భూముల్లో) నీ పౌంస్య (పురుషార్థ/వీర్య-శక్తి)ని జాగృతం చేసేవారు ఎవరు?

Mantra 4

भुवस्त्वमिन्द्र ब्रह्मणा महान्भुवो विश्वेषु सवनेषु यज्ञियः । भुवो नॄँश्च्यौत्नो विश्वस्मिन्भरे ज्येष्ठश्च मन्त्रो विश्वचर्षणे ॥

హే ఇంద్రా! నీవు బ్రహ్మ (వాక్కు/మంత్రశక్తి) వలన మహానివి; అన్ని సవనాల్లో (సోమ-నిష్పేషణల్లో) నీవు యజ్ఞియుడు—ఆహుతికి యోగ్యుడు. ప్రతి భారధారణలో మనుష్యుల మధ్య నీవే ప్రేరకశక్తి; హే విశ్వచర్షణే (సర్వజననాయకా)! నీవు సమస్త ప్రజలకు జ్యేష్ఠ మంత్రం—సార్వత్రిక గమనానికి అగ్రనాయకుడు.

Mantra 5

अवा नु कं ज्यायान्यज्ञवनसो महीं त ओमात्रां कृष्टयो विदुः । असो नु कमजरो वर्धाश्च विश्वेदेता सवना तूतुमा कृषे ॥

ఇప్పుడు నిజంగా యజ్ఞసంపన్న ప్రజలు నీ విస్తార ప్రమాణాలను, నీ అధిక శక్తులను తెలుసుకుంటున్నారు. అవును, నీవు అజర (అవినాశి) వృద్ధి మరియు విస్తరణ; వీటితోనే మా కర్మల కోసం సోమ యొక్క అన్ని సవనాలను నీవు ముందుకు నడిపిస్తావు—ఆత్మ-ప్రయత్నాన్ని పరిపూర్ణత వైపు ప్రేరేపిస్తూ.

Mantra 6

एता विश्वा सवना तूतुमा कृषे स्वयं सूनो सहसो यानि दधिषे । वराय ते पात्रं धर्मणे तना यज्ञो मन्त्रो ब्रह्मोद्यतं वचः ॥

ఓ సహసః సూనో (బలపు కుమారుడా)! ఇవన్నీ—సోమ-సవనాలు (సోమ నిష్పీడనలు)—నీవే కార్యార్థం ప్రేరేపిస్తావు; అవసరమైనదాన్ని మా అంతరంలో నీవే స్థాపిస్తావు. నీ వరణార్థం పాత్రం ఉంది; ధర్మం (ఋత/సత్కార్య-నియమం) కోసం యజ్ఞం ఉంది; మంత్రం ఉంది; మరియు బ్రహ్మణుని ఉద్యత (ఉత్థిత) వచనం ఉంది—సత్య-బలాన్ని మోసేందుకు పైకి లేపబడినది.

Mantra 7

ये ते विप्र ब्रह्मकृतः सुते सचा वसूनां च वसुनश्च दावने । प्र ते सुम्नस्य मनसा पथा भुवन्मदे सुतस्य सोम्यस्यान्धसः ॥

ఓ విప్ర (ఋషి-శక్తీ)! నీకోసం బ్రహ్మాన్ని నిర్మించేవారు, నిష్పీడిత సోమంతో సహచరులై—నీ సుమ్నం (కృప) కోసం మనస్సు మార్గంలో ముందుకు సాగుతారు; అప్పుడు వసువుల దానం, వసు-శక్తుల సమాగమం, శుద్ధ సోమ్య అంధస్ (రస-తత్త్వం) యొక్క మదం (పరవశం/ఆనందం) లో చేరుతుంది.