Sukta 96

Mantra 1

स प्रत्नथा सहसा जायमानः सद्यः काव्यानि बळधत्त विश्वा । आपश्च मित्रं धिषणा च साधन्देवा अग्निं धारयन्द्रविणोदाम् ॥

ఆయన ప్రాచీన విధానంలో, సహసా (బలంతో) జన్మించి, వెంటనే సమస్త కావ్యకర్మలను (ఋషి-క్రియలను) స్వీకరించి శక్తిలో స్థాపించాడు. ఆపః (జలాలు), మిత్రుడు, మరియు ధిషణా (రూపనిర్మాణ బుద్ధి) ఆయనను సిద్ధం చేశాయి; దేవులు అగ్నిని ధారించారు—ద్రవిణోదా, సత్త్వ-సమృద్ధిని ప్రసాదించువాడు.

Mantra 2

स पूर्वया निविदा कव्यतायोरिमाः प्रजा अजनयन्मनूनाम् । विवस्वता चक्षसा द्यामपश्च देवा अग्निं धारयन्द्रविणोदाम् ॥

ఆయన, పూర్వ-నివిద్ (ప్రథమ ఆహ్వానం) మరియు ఆయు-ఋషి యొక్క కావ్యతా (దర్శిత్వం) ద్వారా, మనుపుత్రులైన ఈ ప్రజలను జనింపజేశాడు. వివస్వాన్ యొక్క చక్షువుతో ఆయన ద్యాం మరియు ఆపః (ఆకాశం, జలాలు) దర్శించాడు; దేవులు అగ్నిని ధారించారు—ద్రవిణోదా, సమృద్ధి-ప్రదాత.

Mantra 3

तमीळत प्रथमं यज्ञसाधं विश आरीराहुतमृञ्जसानम् । ऊर्जः पुत्रं भरतं सृप्रदानुं देवा अग्निं धारयन्द्रविणोदाम् ॥

ఆయననే వారు మొదట స్తుతిస్తారు—యజ్ఞసాధం, యజ్ఞసిద్ధికర్త; ప్రజలు ఆయనను అగ్రస్థానంలో నిలిపారు—ఆహుతుడిగా, ఋజువుగా చేయబడి, దీప్తిమంతుడిగా. ఊర్జః పుత్రుడు, భరతుడు (ధారకుడు), సుప్రదాను (బలప్రదాత)—దేవులు అగ్నిని ధారించారు—ద్రవిణోదా, సమృద్ధి-ప్రదాత.

Mantra 4

स मातरिश्वा पुरुवारपुष्टिर्विदद्गातुं तनयाय स्वर्वित् । विशां गोपा जनिता रोदस्योर्देवा अग्निं धारयन्द्रविणोदाम् ॥

ఆయన మాతరిశ్వా—అనేక వరాలతో పుష్టుడైనవాడు, బహు-దానసమృద్ధుడు; సంతానార్థం మార్గాన్ని ఆయన కనుగొన్నాడు, మరియు స్వర్విత్—ప్రకాశమయ లోకజ్ఞుడు. ఆయన విశాంలో గోపా (రక్షకుడు), మనలో ద్యావా-పృథివీ యొక్క జనితా; దేవులు అగ్నిని ధారించారు—ద్రవిణోదా, సమృద్ధి-ప్రదాత.

Mantra 5

नक्तोषासा वर्णमामेम्याने धापयेते शिशुमेकं समीची । द्यावाक्षामा रुक्मो अन्तर्वि भाति देवा अग्निं धारयन्द्रविणोदाम् ॥

రాత్రి మరియు ఉషస్సు తమ తమ వర్ణాలలో సంచరిస్తూ, పరస్పర సమ్మతితో ఒకే శిశువును పాలిచ్చి పోషిస్తాయి. ద్యావా-క్షామా (ద్యౌః–పృథివి) మధ్యలో అంతరంలోనుంచి స్వర్ణకాంతి ప్రకాశిస్తుంది; దేవులు అగ్నిని—ద్రవిణోదా, సమృద్ధి-ప్రదాత—ధారించారు.

Mantra 6

रायो बुध्नः संगमनो वसूनां यज्ञस्य केतुर्मन्मसाधनो वेः । अमृतत्वं रक्षमाणास एनं देवा अग्निं धारयन्द्रविणोदाम् ॥

అతడు రయి (సమృద్ధి) యొక్క బుధ్నం—ఆధారం; వసువుల (ధనాల) సంగమస్థానం; యజ్ఞస్య కేతుః (యజ్ఞధ్వజం), మరియు మనసా (ప్రేరిత చిత్తం) యొక్క కార్యసాధకుడు. అతని అమృతత్వాన్ని రక్షిస్తూ దేవులు అగ్నిని—ద్రవిణోదా, సమృద్ధి-ప్రదాత—ధారించారు.

Mantra 7

नू च पुरा च सदनं रयीणां जातस्य च जायमानस्य च क्षाम् । सतश्च गोपां भवतश्च भूरेर्देवा अग्निं धारयन्द्रविणोदाम् ॥

ఇప్పుడూ, ప్రాచీనకాలం నుంచీ, దేవులు అగ్నిని—ద్రవిణోదా—రయుల (సుఖ-సమృద్ధుల) సదనంగా, అంతఃఆసనంగా ధారించారు: మనలో జన్మించినదానికీ, జన్మించుచున్నదానికీ; సత్ (సత్యం) కీ, అస్తిత్వక్షేత్రం (క్షాం) కీ, మరియు కొలతలేక పెరుగుతున్న విస్తార సమృద్ధికీ గోపా (రక్షకుడు) గా.

Mantra 8

द्रविणोदा द्रविणसस्तुरस्य द्रविणोदाः सनरस्य प्र यंसत् । द्रविणोदा वीरवतीमिषं नो द्रविणोदा रासते दीर्घमायुः ॥

ద్రవిణోదా అగ్ని—సంపద-సమృద్ధిని ప్రసాదించువాడు—వేగవంతమైన బలమూ, స్థిరమైన పురుషార్థమూ గల ధనాన్ని మా కోసం ముందుకు నడిపించుగాక. ద్రవిణోదా వీరశక్తితో నిండిన ప్రేరణ-రూప ‘ఇష్’ మాకు అనుగ్రహించుగాక; మరియు ద్రవిణోదా మాకు దీర్ఘాయువును ప్రసాదించుగాక.

Mantra 9

एवा नो अग्ने समिधा वृधानो रेवत्पावक श्रवसे वि भाहि । तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः ॥

అగ్నీ, మా సమిధతో వృద్ధి పొందుతూ, పావకా, రేవత్ (సమృద్ధిమంతుడై), మా యశస్సు-‘శ్రవస్’ కొరకు ప్రకాశించుము. దానిని మా కోసం మిత్ర-వరుణులు విస్తరింపజేయుగాక; అదితి, సింధు, పృథివి మరియు ద్యౌః కూడా దానిని పెంపొందించుగాక.