Sarga 15

Verse 1

बृहस्पतेस्तुल्यमतेर्वचस्तन्निशम्ययत्नेनविभीषणस्य ।ततोमहात्मावचनंबभाषेतत्रेन्द्रजिन्नैरृतयूथमुख्यः ।।6.15.1।।

బృహస్పతితో సమానమైన మతిగల విభీషణుని వచనమును శ్రద్ధగా విని, అక్కడ రాక్షససేనకు నాయకుడైన మహాత్మ ఇంద్రజిత్ తదుపరి పలికెను।

Verse 2

किंनामतेतातकनिष्ठवाक्यमनर्थकंचेवेसुबसुभीतवच्च ।अस्मिन्कुलेयोऽपिभवेन्नजातस्सोऽपीदृशंनैववदेन्नकुर्यात् ।।6.15.2।।

తాతకనిష్ఠా (పితృవ్యా), నీవు ఎందుకు ఇంత నిరర్థకమైన మాటను—భయపడినవాడిలా—చెప్పుచున్నావు? మా వంశంలో పుట్టని వాడైనా ఇలాంటి అనుచితమును చెప్పడు, చేయడూ చేయడు।

Verse 3

सत्त्वेनवीर्येणपराक्रमेणशौर्येणधैर्येणचतेजसाच ।एकःकुलेऽस्मिन्पुरुषोविमुक्तोविभीषणस्तातकनिष्ठएषः ।।6.15.3।।

ఈ వంశంలో సత్త్వము, వీర్యము, పరాక్రమము, శౌర్యము, ధైర్యము, తేజస్సు—ఇవన్నీ లేనివాడు ఒక్కడే; అతడే ఈ విభీషణుడు, నా తండ్రి కనిష్ఠ భ్రాత।

Verse 4

किंनामतौमानुषराजपुत्रावस्माकमेकेनहिराक्षसेन ।सुप्राकृतेनापिरणेनिहन्तुमेतौशक्यौकुतोभीषयसेस्मभीरो ।।6.15.4।।

ఆ ఇద్దరు మానవరాజపుత్రులు ఏమంత గొప్పవారు? మా ఒక రాక్షసుడే వారిని సంహరించలేడా? సాధారణ రాక్షసుడైనా యుద్ధంలో వారిని చంపగలడు; ఓ భీరూ, నీవెందుకు మమ్మల్ని భయపెడుతున్నావు?

Verse 5

त्रिलोकनाथोननुदेवराजश्शक्रोमयाभूमितलेनिविष्टः ।भयार्पिताश्चापिदिशःप्रपन्नास्सर्वेतथादेवगणास्समग्राः ।।6.15.5।।

నేను ఒకప్పుడు త్రిలోకనాథుడైన దేవరాజ శక్రుడు—ఇంద్రుణ్ణి భూమితలంపై పడగొట్టాను. అప్పుడు భయంతో వణికిన సమస్త దేవగణాలు అన్ని దిక్కులకూ శరణు పొంది పారిపోయారు॥

Verse 6

ऐरावतोविस्वरमुन्नदन् सनिपातितोभूमितलेमयातु ।विकृष्यदन्तौतुमयाप्रसह्यवित्रासितादेवगणास्समग्राः ।।6.15.6।।

గట్టిగా ఘోషిస్తూ దూసుకొచ్చిన ఐరావతాన్నీ నేను భూమిపై పడగొట్టాను. బలవంతంగా అతని దంతాలను లాగి తీసి, సమస్త దేవగణాలను భయభ్రాంతులకు గురిచేశాను॥

Verse 7

सोऽहंसुराणामपिदर्पहन्तादैत्योत्तमानामपिशोकदाता ।कथंनरेन्द्रात्मजयोर्नशक्तोमनुष्ययोःप्राकृतयोस्सुवीर्यः ।।6.15.7।।

నేను దేవతల గర్వాన్నికూడా అణిచివేసే వాడిని, దైత్యశ్రేష్ఠులకూడా శోకంలో ముంచగల వీరుడిని. అలాంటప్పుడు రాజపుత్రులైన సాధారణ మనుష్యులను జయించలేనివాడిని నేను ఎలా అవుతాను?

Verse 8

अथेन्द्रकल्पस्यदुरासदस्यमहौजसस्तद्वचनंनिशम्य ।ततोमहार्थवचनंबभाषेविभीषणश्शस्त्रभृतांवरिष्ठः ।।6.15.8।।

ఇంద్రసమానుడైన, దుర్జేయుడైన, మహాబలుడైన యోధుని మాటలు విని, ఆయుధధారులలో శ్రేష్ఠుడైన విభీషణుడు అప్పుడు మహార్థమూ హితమూ గల ఉపదేశవాక్యాన్ని పలికాడు।

Verse 9

नतातमन्त्रेतवनिश्चयोऽस्तिबालस्त्वमद्याप्यविपक्वबुद्धि: ।तस्मात्त्वयाप्यात्मविनाशनायवचोऽर्धहीनंबहुविप्रलप्तम् ।।6.15.9।।

ప్రియమా, నీ ఆలోచనలో స్థిరనిశ్చయం లేదు; నీవు ఇంకా యువకుడివి, నీ బుద్ధి పరిపక్వం కాలేదు. అందుకే నీవు నీ స్వవినాశానికి దారితీసే అనేక మాటలు—అర్ధసిద్ధమై అర్థహీనంగా—చెప్పివేశావు।

Verse 10

पुत्रप्रवादेवतुरावणस्यत्वमिन्द्रजिन्मित्रमुखोऽसिशत्रुः ।यस्येदृशंराघवतोविनाशंनिशम्यमोहादनुमन्यसेत्वम् ।।6.15.10।।

ఇంద్రజితా, నీవు రావణుని కుమారుడని చెప్పుకున్నా నిజానికి అతనికే శత్రువవు—మిత్రుని ముఖం ధరించినవాడివి. రాఘవుడు చేసిన విధ్వంసాన్ని విన్నాక కూడా మోహంతో ఈ మార్గాన్నే సమర్థిస్తున్నావు॥

Verse 11

त्वमेववध्यश्चसुदुर्मतिश्चसचापिवध्योयइहाऽनयत्त्वाम् ।बालंदृढंसाहसिकंचयोऽद्यप्रावेशयन्मन्त्रकृतांसमीपम् ।।6.15.11।।

నీవే దుర్బుద్ధిగలవాడవు; అందుచేత వధకు పాత్రుడవు. అలాగే నిన్ను—హఠమైన, సాహసిక యువకుణ్ణి—మంత్రనిపుణుని పరిధిలోకి నేడు తీసుకొచ్చినవాడూ వధకు పాత్రుడే॥

Verse 12

मूढोऽप्रगल्भोऽविनयोपपन्नस्तीक्षणस्वभावोऽल्पमतिर्दुरात्मा ।मूर्खस्त्वमत्यर्थसुदुर्मतिश्चत्वमिन्द्रजिद्बालतयाब्रवीषि ।।6.15.12।।

నీవు మూర్ఖుడవు, అహంకారివు, శిక్షణలేనివు—తీవ్ర స్వభావం, స్వల్పబుద్ధి, దురాత్మ. నీవు పరమ దుర్బుద్ధిగల మూర్ఖుడవు, ఇంద్రజితా; బాలుడిలా మాట్లాడుతున్నావు॥

Verse 13

कोब्रह्मदण्डप्रतिमप्रकाशानर्चिष्मतःकालनिकाशरूपान् ।सहेतबाणान्यमदण्डकल्पान्समक्षमुक्तान्युधिराघवेण ।।6.15.13।।

యుద్ధంలో రాఘవుడు ప్రత్యక్షంగా విడిచే ఆ బాణాలను ఎవరు సహించగలరు? అవి బ్రహ్మదండంలా ప్రకాశించే, అగ్నిజ్వాలలతో దగ్ధమయ్యే, కాలస్వరూపమైన, యమదండసమానమైనవి।

Verse 14

धनानिरत्नानिसुभूषणानिवासांसिदिव्यानिमणींश्च ।चित्रान् सीतांचरामायनिवेद्यदेवींवसेमराजन् निहवीतशोकाः ।।6.15.14।।

ఓ రాజా, ధనములు, రత్నములు, శ్రేష్ఠాభరణములు, దివ్యవస్త్రములు, విచిత్రమణులు మరియు దేవి సీతను రామునికి సమర్పిద్దాం; అప్పుడు మేము ఇక్కడ శోకరహితులమై నివసించగలము।