Ramayana — Yuddha Kanda, Sarga 103, Shloka 31
ऐन्द्ररथप्रदानम्
Indra’s Chariot Offered to Rāma; The Duel Intensifies
तदृष्ट्वासुमहातत्कर्मरावणस्यदुरात्मना: ।विषेदुर्देवगन्धर्वाचारणादानवैस्सह ।।।।राममार्तंतदादृष्टवासिद्धाश्चपरमर्षयः ।व्यथितावानरेन्द्राश्चबभूवुस्सविभीषणाः ।।।।रामचन्द्रमसंदृष्टवाग्रस्तंरावणराहुणा ।
tad dṛṣṭvā sumahā tat karma rāvaṇasya durātmanaḥ |
viṣedur devagandharvacāraṇā dānavaiḥ saha |
rāmam ārtaṃ tadā dṛṣṭvā siddhāś ca paramarṣayaḥ |
vyathitā vānarendrāś ca babhūvuḥ savibhīṣaṇāḥ |
rāmacandramasaṃ dṛṣṭvā grastaṃ rāvaṇarāhuṇā ||
దురాత్ముడైన రావణుని ఆ మహత్తరమైన కానీ అనుచితమైన కార్యాన్ని చూచి దేవులు, గంధర్వులు, చారణులు—దానవులతో కూడి—విషాదంలో మునిగిపోయారు. అప్పుడు శ్రీరాముడు ఆర్తుడై ఉన్నదాన్ని చూచి సిద్ధులు, పరమర్షులు కూడా కలత చెందారు; విభీషణుడితో కూడిన వానరాధిపతులు ఆందోళనకు లోనయ్యారు—రావణ-రాహువు చంద్రసముడైన రామచంద్రుని గ్రసించినట్లు చూచి।
Ravana attacked the flag post of the chariot with one arrow and felled it down. Then he released a network of arrows on Indra's horses and struck them.
FAQs
Dharma is portrayed as a cosmic moral order: when the righteous (Rāma) appears overwhelmed, even celestial beings feel disquiet—yet the eclipse metaphor implies the righteous may be obscured, not destroyed.
Rāvaṇa’s fierce assault seems to endanger Rāma; allies and celestial observers react with fear and sorrow, likening the moment to a lunar eclipse.
Collective loyalty and moral concern: the Vānaras and Vibhīṣaṇa show devoted anxiety for the righteous leader, reflecting steadfast support in crisis.