Shloka 4
यथा प्रतिज्ञातमिदं नरेन्द्रकृतं त्वया दृष्टफलं च कर्म।ममाद्य भोगेषु नरेन्द्रपुत्रमनो निवृत्तं सहजीवितेन।।
yathā pratijñātam idaṃ narendra kṛtaṃ tvayā dṛṣṭaphalaṃ ca karma | mamādya bhogeṣu narendraputra mano nivṛttaṃ sahajīvitena ||
హే నరేంద్రా! నీవు ప్రతిజ్ఞ చేసినట్లే ఆ కార్యాన్ని నెరవేర్చావు; దాని ఫలితమూ ప్రత్యక్షంగా కనిపిస్తోంది. కానీ ఈ రోజు, హే రాజకుమారా, నా మనస్సు భోగాల నుంచే కాదు, జీవితం నుంచికూడా విరక్తమైంది॥
'Your majesty! you have struck down Vali as promised and the consequences of your action are seen now. O prince, however, my mind is not interested in the enjoyment of pleasures. I have no interest in life.
FAQs
It affirms satya (keeping one’s promise) while also confronting the human cost of action—dharma includes accountability for visible consequences.
Tārā acknowledges that Rāma fulfilled his pledged act (Vāli’s slaying) but declares her own withdrawal from worldly enjoyment due to bereavement.
Rāma’s fidelity to promise (satya) is recognized; Tārā’s grief-driven detachment is foregrounded.