Adhyaya 74

అధ్యాయం 74 (ప.పు. 6.74) ధర్మాన్ని అర్థ, కామ, మోక్షాలకు మూలమని మహిమ చేస్తుంది. తపస్సును గుణాల ప్రకారం విభజించి చెబుతుంది—సాత్త్విక తపస్సు శుద్ధి, ఉన్నతగతికి దారి తీస్తే, రాజస/తామస తపస్సు కోరిక, క్రూరత్వం, లోకఫలాసక్తిలో బంధిస్తుంది. తదుపరి గృహస్థధర్మాన్ని బలంగా సమర్థిస్తుంది—ఇంద్రియనిగ్రహం కలవాడికి గృహమే వనంలా మారుతుంది. గృహస్థాశ్రమాన్ని శ్రేష్ఠమని ప్రశంసిస్తుంది, ఎందుకంటే అన్నదానం, అతిథి సత్కారాల ద్వారా తపస్వులు, సన్యాసులను పోషించేది గృహస్థుడే. పూజా-నిత్యకర్మల అనంతరం శుభకాలాల్లో దానం చేయమని ఉపదేశించి, దురార్జిత ధనాన్ని దానం చేయడంలోని దోషాన్ని హెచ్చరిస్తుంది. చివరగా పాపాచరణ ఫలితమైన దుర్గతికి విరుద్ధంగా దానపు పవిత్రీకరణ శక్తిని చూపించి, శుద్ధంగా సంపాదించి విధివిధానంగా అర్పించిన దానం ఐశ్వర్యం, స్వర్గం, చివరికి వైష్ణవ ధామప్రాప్తికి మార్గమని నిర్ధారిస్తుంది.