Adhyaya 37

ఈ అధ్యాయంలో ఉమాపతి–నారద సంభాషణలో మహాదేవుడు ఏకాదశి, ద్వాదశి రాత్రి జాగరణ మహిమను బోధిస్తాడు. ఉపవాస ఫలం జాగరణతోనే సంపూర్ణమవుతుందని, రాత్రి నిద్రిస్తే వ్రతఫలం నశిస్తుందని స్పష్టం చేస్తాడు. రాత్రి ప్రతి ప్రహరంలో కీర్తన, వాద్యసంగీతం, నృత్యం, పురాణపఠనం, ధూపదీపాలు, నైవేద్యం, సత్యాచరణ, దానం, ఇంద్రియనిగ్రహం వంటి విధులతో కేశవ/విశ్వేశ్వరుని భక్తిపూజ చేయమని చెప్పబడింది. వైష్ణవ నింద, మోసం, పరిహాసం, అపవాదు, సంప్రదాయద్వేషం మహాపాపమని హెచ్చరించి, విష్ణు–శివుల అభేదత్వాన్ని ప్రతిపాదిస్తుంది. ఘటిక/ప్రహర ప్రమాణాలతో జాగరణ పుణ్యం అనేక రెట్లు పెరుగుతుందని చెప్పి, పితృల ఉద్ధారానికి కూడా దాని ఫలాన్ని అనుసంధానిస్తుంది. చివరలో ద్వాదశి రోజున యథావిధి పారణ (వ్రత విరమణ) విధానం, తిథి స్వల్పంగా ఉన్నప్పుడు పాటించవలసిన ప్రత్యేక నియమాలు వివరించబడతాయి.