Adhyaya 211

నారదుడు శివను ఉద్దేశించి ముకుందుని కథ అనంతరం నాయీ చండకుని వృత్తాంతాన్ని చెబుతాడు. చండకుడు బ్రాహ్మణుడు ముకుందుని హత్య చేస్తాడు; పట్టణవాసులు రాజుకు నేరాన్ని నివేదిస్తారు. రాజు రాజధర్మాన్ని అనుసరించి దోషిని పట్టుకోవాలని ఆజ్ఞాపిస్తాడు; మంత్రి చండకుని బంధించి తీసుకొస్తాడు. రాజు ఇలా నిర్ణయిస్తాడు—చంద్రభాగా తీర్థ పవిత్ర సరిహద్దులో పాపులనైనా బహిష్కృతులుగా చూడరు; కాబట్టి తీర్థసీమలో శిక్ష అమలు చేయరాదు. అందువల్ల నదికి అవతల చండకుని శిరఛ్ఛేదం చేస్తారు. కర్మఫలంగా అతడు తరువాత మారవ ప్రాంతంలో ఘోర సర్పంగా జన్మిస్తాడు. ఆ సర్పం ఒక బ్రాహ్మణుడు గంగలో విసర్జన కోసం తీసుకెళ్తున్న తల్లిదండ్రుల అస్తికలశం/పెట్టెలో ప్రవేశిస్తుంది. అయోధ్యలోని కోశల తీర్థంలో అది చనిపోతే చండకుడు దివ్యగతిని పొంది తీర్థ మహిమను స్తుతిస్తాడు. అదే చోట అస్తివిసర్జన వల్ల ఆ బ్రాహ్మణుని తల్లిదండ్రులు తక్షణమే స్వర్గారోహణం పొందుతారు—శ్రాద్ధం, తీర్థమహిమ, పితృకర్మల శక్తి ప్రతిపాదితమవుతుంది।