Adhyaya 201

ఈ అధ్యాయంలో కాళిందీ (యమునా) తీర్థ మహిమను వర్ణించారు. ఈ పవిత్ర తీర్థ ప్రభావంతో మహాపాపులకైనా హరి ధామప్రాప్తి కలుగుతుందని ఫలితాలను చూపించి, ఒక బ్రాహ్మణుడు స్నానానికి ప్రవృత్తుడవుతాడు. అతడు శౌచశుద్ధి చేసి ‘అశ్వక్రాంతా’ మంత్రంతో మృత్తికాతిలకం ధరించి, హరిని స్మరిస్తూ పునఃపునః అవగాహనం చేస్తాడు; గంగను, సప్తపురులను స్మరించి, అనంతరం సంధ్యావందనం, తర్పణం చేసి విష్ణుపూజను నిర్వహిస్తాడు. స్నానంతో అతనికి పూర్వజన్మస్మృతి కలిగి అంతర్గత కథ ప్రారంభమవుతుంది—సంతానలేమితో బాధపడే వైశ్యుడు శరభుడు, ఋషి దేవలుని నిర్ధారణ/ఉపదేశం, మరియు గౌరీపూజను విధివిధానాలతో స్వయంగా చేయవలసిన అవసరం. ఇక్కడ అనుష్ఠానంలో భక్తుని వ్యక్తిగత కర్తవ్యశక్తి, విధిలో లోపం వల్ల కలిగే ఫలితాలు స్పష్టమవుతాయి. చివరలో మరింత శుద్ధి-బోధకంగా దిలీప–నందినీ ఉదాహరణను ప్రవేశపెడతారు.