Adhyaya 191

ఈశ్వరుడు (శివుడు) పార్వతికి భగవద్గీత పదిహేడవ అధ్యాయ మహిమను “సముద్రసమానమైనది” అని ప్రకటించి, ఆమె అభ్యర్థనపై ఒక దృష్టాంతాన్ని వివరిస్తాడు. మూర్ఖుడు, అహంకారుడు అయిన దుఃశాసనుడు కోపించిన ఏనుగుతో సంభవించిన అపఘాతంలో హింసాత్మకంగా మరణించి, వాసనా-సంస్కారాల వలన ఏనుగు యోనిలో పునర్జన్మ పొందుతాడు; తరువాత రాజవర్గాలతో సంబంధం కలుగుతుంది (సింహళ/మాళవ గమనప్రసంగం)। ఆ ఏనుగు ఘోర రోగంతో బాధపడుతూ—ఔషధం, దానం, సాధారణ మంత్రజపం సరిపోవు; కేవలం అర్హుడైన బ్రాహ్మణుడు నిత్యం గీత పదిహేడవ అధ్యాయాన్ని జపించి పఠిస్తేనే శాంతి కలుగుతుందని చెబుతుంది. రాజు నరవర్మ ఆ విధంగా చేయించగానే దుఃశాసనుడు ఏనుగు దేహాన్ని విడిచి, దివ్య విమానంలో తేజోమయంగా ప్రత్యక్షమై తన కర్మకథను వివరిస్తాడు. చివరగా—పదిహేడవ అధ్యాయాన్ని పునఃపునః జపించుట వలన నరవర్మకు శీఘ్ర మోక్షం లభిస్తుందని, గీతాజపమే ప్రత్యక్ష ముక్తిసాధనమని ప్రతిపాదించబడింది।