Adhyaya 178

ఈ అధ్యాయంలో గీతా-మాహాత్మ్య పరంపరలో ‘చతుర్థ వ్రతం’గా శ్రద్ధతో స్మరణం, పఠనం చెప్పబడింది. దాని ప్రభావంతో హీనస్థితి నుంచీ విముక్తి కలిగి, బదరీ (రేగి) వృక్షత్వం వంటి దిగజారిన దశ నుంచీ విడిపడి స్వర్గారోహణం పొందుతారని ప్రతిపాదించబడింది. వారణాసిలో విశ్వేశ్వర సమీపంలో ఇంద్రియనిగ్రహం గల భరతుని ప్రసంగం వస్తుంది. గంగాతీరంలో శాపవశాత్తు బదరీ వృక్షాలైన ఇద్దరి కథ ద్వారా గీతా స్మరణ-పఠనం శాపనివారణకూ, ఉద్ధరణకూ కారణమని చూపబడింది. తదుపరి గోదావరిలో ‘ఛిన్నపాప’ తీర్థంలో సత్యతపా ఋషి ఋతువులనుబట్టి ఘోర తపస్సు చేస్తాడు. అతని తపోబలానికి భయపడి ఇంద్రుడు (పురందరుడు) రెండు అప్సరసలను విఘ్నానికి పంపుతాడు; వారి నృత్యంతో క్షోభించిన ఋషి శాపమిచ్చి వారిని బదరీ వృక్షాలుగా మారుస్తాడు. చివరికి ప్రతిదినం భక్తితో గీతా పఠనం మనశ్శుద్ధి, సమత్వస్థైర్యం కలిగించి, ప్రాయశ్చిత్తరూపంగా మోక్షమార్గానికి దోహదపడుతుందని ఈ అధ్యాయం బోధిస్తుంది.