Adhyaya 158

మహాదేవుడు చెప్పునది—సాభ్రమతీ/భ్రమతీ నది తీరంలో ‘పిచు-మందారక’ అనే పవిత్ర తీర్థం ఉంది; అది రోగనాశకము, శుద్ధికరము. దాని మహిమకు పురాకథ కారణం: దానవుల చేత దేవతలు ఓడిపోయినప్పుడు వారు సూక్ష్మరూపాలు ధరించి వృక్షాలలో దాగారు—శివుడు బిల్వవృక్షంలో, విష్ణువు అశ్వత్థంలో, ఇంద్రుడు శిరీషంలో, సూర్యుడు నింబవృక్షంలో—విష్ణువు దైత్యుడు ‘కోలాహల’ను దమనించేవరకు. అందువల్ల దేవాశ్రయమైన ఆ వృక్షాలను దేవస్వరూపమని భావించి నరికుట నిషిద్ధం. సూర్యుని విశ్రాంతిస్థానమునుండే పిచు-మందారక తీర్థం ప్రాదుర్భవించింది. అక్కడ స్నానం చేసి రవిని పూజిస్తే ఇష్టఫలసిద్ధి కలుగుతుంది. ఈ అధ్యాయంలో సూర్యుని ద్వాదశ నామాల జపం విధిగా చెప్పబడింది; దానివల్ల పుణ్యం, ధనం, సంతానం, జన్మజన్మాంతర ఉద్ధరణ లభిస్తాయి. ముఖ్యంగా పరమ ‘నింబార్క తీర్థం’లో స్నానం చేసి ఆ జలాన్ని పానము చేయుట వలన మోక్షప్రాప్తి కలుగుతుందని పేర్కొనబడింది.