Adhyaya 156

ఈ అధ్యాయంలో దుగ్ధేశ్వరానికి తూర్పున చంద్రభాగా నది సంగమంలో ఉన్న పరమ పవిత్ర తీర్థాన్ని వివరిస్తుంది; అక్కడ మహాదేవుడు ‘చంద్రేశ్వర’ రూపంలో నివసిస్తాడు. సోముడు చేసిన దీర్ఘ తపస్సు, అలాగే నదీ తీరంలో శుక్రుడు చేసిన తపస్సు వల్ల ఆ క్షేత్ర మహిమ వెలుగులోకి వచ్చిందని, అందువల్ల లింగానికి ‘చంద్రేశ్వర’ అనే నామం వచ్చి, తీర్థాలలో అది శ్రేష్ఠమని చెప్పబడింది. అక్కడ స్నానం, తీర్థజల పానం, నిత్య ధ్యానం, శివపూజ చేయడం ధర్మార్థ ఫలదాయకమని, ఘోర పాపాలు నశిస్తాయని పేర్కొంటుంది. రుద్రమంత్ర జపం, వృషోత్సర్గం, నువ్వుల పిండాలతో శ్రాద్ధం, దానం విశేషంగా ప్రశంసించబడతాయి. కలియుగంలో తీర్థం గుప్తమవుతుందనే సంప్రదాయం, దర్శనమయ్యే స్వర్ణలింగం గురించిన మాట కూడా ఉంది; తీరంలో మర్రిచెట్టు నాటితే దీర్ఘకాలం శివలోక ప్రాప్తి ఫలమని చెబుతుంది.