Adhyaya 150

ఈ అధ్యాయంలో జాంబూ/జాంబవత తీర్థ మహిమను వర్ణించారు. కలియుగంలో ఇది ‘స్వర్గారోహణానికి మెట్టు’ వంటిదని, ఇక్కడ స్నానం చేస్తే పాపనాశనం జరుగుతుందని శివుడు ఉపదేశిస్తాడు. దశాంగ పర్వతంపై జాంబవాన్ దేవతలు పూజించే జాంబవంతేశ్వర లింగాన్ని ప్రతిష్ఠించాడు; అది అత్యంత పావనంగా కీర్తించబడింది. రామాయణ స్మృతిలో రావణవధం, సీతాప్రాప్తి అనంతరం జయఘోషాలు, డంకా ధ్వనులు మార్మోగి, విజేతల బృందం ఆ ఘాటులో స్నానం చేస్తుంది. జాంబవంతేశ్వరంలో స్నానం చేస్తే రుద్రలోకంలో గౌరవం లభిస్తుందని, రామస్మరణం సంసారబంధాన్ని కరిగిస్తుందని మహాదేవుడు ఉమకు చెబుతాడు. అంతిమంగా రాముడు–రుద్రుడు అభేదమనే సిద్ధాంతం ప్రకటించబడుతుంది. ‘రామ’ నామజపం యుగయుగాలకూ సర్వార్థసాధకం; దానం, ముఖ్యంగా భూదానం, జాంబవంతేశ దర్శనంతో సహస్రగుణ ఫలాన్ని ఇస్తుంది।