Adhyaya 148

ఈ అధ్యాయంలో సాబ్భ్రమతీ నది తీరాన చిత్రాంగవదనంలో ఉన్న పరమ పవిత్రమైన గయా-తీర్థ మహిమ వర్ణించబడింది. అక్కడ సూర్యస్వరూపుడైన ‘మాలార్క’ దేవుడు అధిష్ఠితుడై ఉంటాడు; కోరికలు నెరవేర్చే వృక్షాలు, మందార వృక్షాలు, అలాగే మామిడి, వేప, కదంబ, కాశ్మర్య, అశ్వత్థ, తిందుక మొదలైన వృక్షాలతో పుణ్యవనం శోభిస్తుంది. మాలార్క దర్శన-స్నానాలతో కుష్ఠరోగం నశిస్తుందని ఫలశ్రుతి చెబుతుంది. స్త్రీలు అక్కడ వైదిక అభిషేకకర్మలు ఆచరిస్తే సంతానప్రాప్తి కలుగుతుంది; భాస్కరభక్తుడు అక్కడ చేసే సంధ్యాస్నానం, జపం, హోమం, స్వాధ్యాయం, దేవపూజలు అక్షయ ఫలాన్ని ఇస్తాయని పేర్కొనబడింది. మహాదేవుడు దేవేశిని ఉద్దేశించి ఆ స్థలంలో సూర్యవ్రతాన్ని ఆచరించమని ప్రశంసిస్తాడు—ఇహలోక సుఖం, పరలోకంలో సూర్యలోక ప్రాప్తి కోసం. ఒక రాజుకు మాలార్క కృపవల్ల కుమారలాభం కలిగిన ఉదాహరణ చెప్పబడింది; నియమబద్ధ ఉపవాసం, పూజలతో మోక్షభాగ్యత కూడా సిద్ధిస్తుందని సూచన. వసిష్ఠాది ఋషులు, ఇంద్రాది దేవతల సన్నిధి క్షేత్ర పవిత్రతను మరింత స్థిరపరుస్తుంది.