Adhyaya 136

ఉమా నందికుండం నుండి ప్రవహించే నది పవిత్ర గమనమును, అర్బుద పర్వతానంతరం స్థాపితమైన తీర్థములను గురించి ప్రశ్నించగా మహాదేవుడు కపాలమోచనము/కపాలకుండమును శ్రేష్ఠ తీర్థముగా నిర్దేశిస్తాడు. అక్కడే ఆయన బ్రహ్మకపాల భారాన్ని విడిచి పెట్టినందున ఆ స్థలం పరమపావనమై సర్వపాపహరమని చెబుతాడు. తదుపరి పులస్త్య–భీష్మ సంభాషణ శైలిలో తీర్థమాహాత్మ్యం వర్ణించబడుతుంది—దేవులు, సిద్ధులు, గంధర్వులు, అప్సరసలు అక్కడ నిత్యం సంచరిస్తారు. అక్కడ స్నానం, కపాలేశ్వర పూజ, ఒక రాత్రి ఉపవాసం, బ్రాహ్మణులకు భోజనం చేయించడం మహాయజ్ఞఫలాన్ని ఇచ్చి మోక్షాన్ని ప్రసాదిస్తుంది. ఉదాహరణగా శాపవశాత్తు రాక్షసభావం పొందిన సౌదాసుడు (మిత్రసహుడు) బ్రహ్మహత్యాదోషంతో బాధపడుతూ, సాభ్రమతీ/నందితీర్థ సంబంధమైన ఈ తీర్థంలో స్నానం చేసి శుద్ధి పొందుతాడు; అక్కడ చేసిన శ్రాద్ధం పితృదేవతలను ఉద్ధరిస్తుంది. ఫలశ్రుతిలో ఈ మహాత్మ్యాన్ని వినడం పాపనాశకమై విష్ణుసాయుజ్యాన్ని ఇస్తుందని, మహేశ్వర స్తుతి ప్రళయాంతం వరకు శోకరహిత రక్షణనిస్తుందని చెప్పబడింది.