Adhyaya 135

ఈ అధ్యాయంలో శ్రీమహాదేవుడు పార్వతీదేవికి సాభ్రమతీ తీర్థ మహిమను వివరిస్తాడు. కశ్యపుడు అర్బుద పర్వతంలోను సరస్వతీ సమీపంలోను ఘోర తపస్సు చేయగా శివుడు ప్రసన్నుడై తన జట నుండి గంగను అవతరింపజేసి కాశ్యపీ గంగగా ప్రవహింపజేశాడు. ఆ గంగను కేవలం దర్శించిన మాత్రాన కూడా మహాపాపాలు శుద్ధి అవుతాయని చెప్పబడింది. తదనంతరం నదులు, ప్రసిద్ధ తీర్థస్థానాల జాబితా వస్తుంది; యుగభేదానుసారం నది పేర్లు—కృతవతీ, గిరికర్ణికా, చందనా, సాభ్రమతీ—అని పేర్కొంటారు. స్నానం, శ్రాద్ధం, దానం వలన కలిగే విశేష ఫలాలు, ముఖ్యంగా కార్తిక మాసంలో మరియు ప్లక్షావతరణ, కేశరంధ్ర, బ్రహ్మచారిక వంటి ఘాట్లలో, వివరంగా చెప్పబడతాయి. ముహూర్తశాస్త్ర ప్రకారం కుటుప వంటి శుభకాలాలు, వర్జ్యకాలాలు సూచించి పితృతృప్తికర కర్మల ప్రాశస్త్యాన్ని బోధిస్తారు. చివరలో సూర్యవంశీయుడు బ్రహ్మదత్తుని ఉపాఖ్యానం ద్వారా బ్రహ్మచారీశ వద్ద శివుని నిత్యసన్నిధి, వరప్రదత్వం స్థాపించబడుతుంది; ఇహలోక సమృద్ధి, శైవసాధన ఫలితాలతో పాటు, పూర్వోక్త పుణ్యానికి పరమఫలంగా విష్ణులోకప్రాప్తి కూడా సమన్వయంగా చెప్పబడింది.