Adhyaya 124

ఈ అధ్యాయంలో కార్త్తిక మాసంలోని ప్రబోధినీ/హరిబోధినీ ఏకాదశీ మహాత్మ్యం వర్ణించబడింది. ఒక్కరోజు ఉపవాసమే మహా వైదిక యజ్ఞఫలంతో సమానమని, పాపనాశకమని, పుణ్యాన్ని అనేక రెట్లు పెంచేదని చెప్పబడింది. తదుపరి ‘జాగరణ’ మహిమ—రాత్రి విష్ణుపూజ, భజన-కీర్తన, వాద్యాలు, దీపదానం, నైవేద్యం, సత్యం, దానం, నియమబద్ధ ఏకాగ్రభక్తితో సేవచేస్తే మోక్షం లభించి పునర్జన్మ నివారించబడుతుందని ఉపదేశం। ఆపై కార్త్తిక నిత్యారాధన విధులు—పురుషసూక్త పఠనం, పాంచరాత్ర విధానం, నామజపం, సహస్రనామ పఠనం, గజేంద్రమోక్ష కథ పఠన/శ్రవణం—విస్తరించబడతాయి. స్కందుని ప్రశ్నతో భీష్మ-పంచక వ్రతం బోధించబడుతుంది: ఏకాదశీ నుండి ఐదు రోజులు స్నానం, పితృతర్పణం, నిర్దిష్ట మంత్రాలతో భీష్మతర్పణం, లోహాలతో పంచవిధ పూజ, కఠిన నియమాలు, అర్ఘ్యాది అర్పణల క్రమం మరియు శుద్ధికై నియత ఆహారగ్రహణం। చివరగా ఈ మహాత్మ్యాన్ని గోప్యంగా యోగ్యులకు ప్రసారం చేయడం ప్రశంసించబడుతుంది; పాఠకుడు/ఆచార్యుని గౌరవించడం విష్ణుగౌరవంతో సమానమని చెప్పి, శ్రవణ-ధారణల ద్వారా లోకసౌఖ్యాలు మరియు పరమమోక్షం లభిస్తాయని ఫలశ్రుతి ఇస్తుంది।