Adhyaya 117

ఈ అధ్యాయంలో బహుస్థర కథన పరంపర కనిపిస్తుంది. సత్యా శ్రీకృష్ణుని అడుగుతుంది—కార్తిక మాసం ఎందుకు అన్ని మాసాలలో శ్రేష్ఠం? శ్రీకృష్ణుడు సూతుడు శౌనకునికి ముందుగా ప్రకటించిన ప్రాచీన వచనాన్ని సూచిస్తాడు. ఆపై సూతుడు పాత సంభాషణను ప్రవేశపెడతాడు; అందులో షణ్ముఖుడు/స్కందుడు కార్తిక వ్రతం, కార్తిక స్నానం మరియు సంబంధిత వైష్ణవ ఆచారాలు (దీపదానం, తులసీ సేవ, గోపీచందనం మొదలైనవి) వివరంగా కోరుతాడు. ఈశ్వరుడు/శివుడు ఈ ప్రశ్నను లోకోద్ధారకమని ప్రశంసించి, కార్తిక పుణ్యం తీర్థయాత్రలు, దానాలకన్నా మిన్నని చెబుతాడు. కలియుగ సందర్భంలో స్నానతత్త్వాన్ని వివరిస్తూ స్నానానికి నాలుగు భేదాలు—వాయవ్య, వారుణ, దివ్య, బ్రాహ్మ్య—అని చెప్పి అర్హతలు, ఫలశ్రుతులను తెలియజేస్తాడు. కార్తిక, మాఘ మాసాల్లో స్నానం పాపనాశకమని, అభీష్టఫలదాయకమని, అలాగే దీపావళి/ప్రబోధినీ, దానం-ఉపవాసం, పుష్ప-నైవేద్యం, తీర్థజలం మొదలైన సేవల మహిమను ప్రతిపాదిస్తుంది.