Adhyaya 103

కార్తిక-మాహాత్మ్య సందర్భంలో శ్రీకృష్ణుడు సత్యభామకు ఉపదేశిస్తూ, జాలంధరుని బలాన్ని క్షీణింపజేయడానికి విష్ణువు వృంద యొక్క ప్రసిద్ధ పతివ్రత-నిష్ఠను మాయ ద్వారా భంగం చేయించిన యుక్తిని వివరిస్తాడు. వృందకు అపశకున స్వప్నాలు, దుష్ట సూచనలు కనిపించి భయాక్రాంతురాలై పారిపోతుంది; రాక్షసుల బారిన పడగా మౌన తపస్వి ఆమెను రక్షిస్తాడు. ఆ ముని రెండు వేగదూతలను (రెండు “వానరాలు”) పంపి జాలంధరుని మరణవార్తను తెలియజేస్తాడు. శోకంతో వృంద భర్తను పునర్జీవింపమని వేడుకుంటుంది; ముని ఒక విధానాన్ని చెబుతాడు. అప్పుడు “జాలంధరుడు” వచ్చి ఆమెను ఆలింగనం చేస్తాడు, కాని వృంద అది విష్ణువు వేషధారణ అని గ్రహించి కోపిస్తుంది. హరి ప్రవర్తనను నిందించి, రామావతారంలో వనవాసం, సీతాహరణం, వానరసహాయం జరుగుతాయని శాపం ఇస్తుంది. చివరికి యజ్ఞాగ్నిలో ప్రవేశించి సతీ అవుతుంది; విష్ణువు భస్మలిప్తుడై శోకసంతప్తుడుగా నిలుస్తాడు—మాయ, లోకహితావశ్యకత, వ్రతధర్మ పవిత్రతల మధ్య ఉద్వేగాన్ని ఈ కథ చూపిస్తుంది.