Shloka 181
Puṣkara Sacrifice: Gāyatrī’s Marriage, Sāvitrī’s Wrath, Rudra’s Test, and the Tīrtha-Māhātmya
तुष्टाव प्रणतो भूत्वा भक्त्या परमया स्थितः । विष्णुरुवाच । सर्वगा सर्वभूतेषु द्रष्टव्या सर्वतोद्भुता
tuṣṭāva praṇato bhūtvā bhaktyā paramayā sthitaḥ | viṣṇuruvāca | sarvagā sarvabhūteṣu draṣṭavyā sarvatodbhutā
స్తుతి చేసి ప్రణమించి పరమభక్తితో స్థితుడై ఉన్నాడు. అప్పుడు విష్ణువు పలికెను—“ఆ శక్తి సర్వవ్యాపిని, సమస్త భూతాలలో నివసించును; సర్వత్ర దర్శనయోగ్యము, సర్వతోద్భుతము.”
Viṣṇu
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: shanta
Sandhi Resolution Notes: विष्णुरुवाच = विष्णुः + उवाच; सर्वतोद्भुता = सर्वतः + उद्भुता.
FAQs
It presents the divine (or divine power) as sarvagā—pervading everywhere—and specifically present within all beings, implying that the sacred is not confined to a single place or form.
The verse frames the teaching after an act of praise and prostration performed with “supreme devotion” (parama-bhakti), suggesting that devotional humility prepares one to recognize the divine presence everywhere.
If the divine is present in all beings, it supports reverence toward life, compassion, and restraint—treating others with dignity as bearers of that all-pervading presence.