Adhyaya 99
Counsel to King Mahīratha: Lust, Impermanence, and the Saving Power of the Vaiśākha (Mādhava) Observance
ఈ అధ్యాయంలో రాజు మహీరథుడు పూర్వపుణ్యబలంతో సంపన్నుడైనా, తీవ్రమైన కామాసక్తి వల్ల పతనమై రాజధర్మాన్ని నిర్లక్ష్యం చేసినవాడిగా వర్ణించబడతాడు. అతడు పాలనను ఇతరులకు అప్పగించి భోగాల్లో మునిగి ధర్మాన్ని విడిచిపెడతాడు. అలాగే గురు/పురోహితుని బాధ్యతను చెప్పి—రాజును నియంత్రించేందుకు ప్రయత్నించని గురువు కూడా పాపభాగి; ఉపదేశాన్ని వినీ పాటించని రాజుపై దోషం ప్రధానంగా ఉంటుందని నిర్ధారిస్తుంది. తదుపరి నీతి–వైరాగ్య బోధ: ధనం, యౌవనం, సుఖాలు అనిత్యాలు; ఇంద్రియనిగ్రహం అవసరం; మరణ సమయంలో ధర్మమే ఏకైక సహచరుడు. శరీర అశుచిత్వం, నశ్వరత్వం వంటి భావనలతో కామమోహాన్ని చెదరగొట్టమని ఉపదేశిస్తుంది. చివరగా రక్షక సాధనగా మాధవ (వైశాఖ) మాస వ్రతాచరణను ప్రశంసిస్తుంది—ప్రాతఃకాల జాగరణ, స్నానం, విష్ణుపూజ మహాపాపాలను కూడా నాశనం చేసి భక్తుణ్ని హరిధామానికి చేర్చుతాయని తెలిపుతుంది।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.