Adhyaya 97
The Greatness of the Month of Vaiśākha (Mādhava Month): Charity, Tīrthas, and Hari-Nāma
ఈ అధ్యాయంలో సూతుడు చెబుతాడు—ఒక బ్రాహ్మణుడు కర్మఫల నియమాన్ని పేర్కొని, కలియుగంలో తక్కువ శ్రమతో మహాపుణ్యాన్ని ఇచ్చి పాపాన్ని నశింపజేసే సులభ ధర్మసారం ఏదో యమ/ధర్మరాజును అడుగుతాడు. జగద్ధారకుడు, నీతినియంత అని ధర్మరాజును స్తుతించి, అన్ని ధర్మాల ఏకసారాన్ని కోరుతాడు. ధర్మరాజు ప్రసన్నుడై ‘పరమ రహస్యం’ వెల్లడిస్తాడు—పురాణాల్లో భిన్న వాక్యాలు కనిపించినా సిద్ధాంతం ప్రకారం నారాయణుడు/విష్ణువే ఏకైక భగవాన్; హరి పూజా-స్మరణం తీర్థాల శక్తిని ప్రబలింపజేస్తుంది. తరువాత దానాన్ని ఐదు విధాలుగా క్రమబద్ధం చేసి, దానం చేయక ముందే భోజనం చేయడాన్ని నిందించి, నిత్య-నైమిత్తిక దాన విధానాలను వివరిస్తాడు. తీర్థ లక్షణాన్ని విస్తరిస్తాడు—ప్రసిద్ధ నదీ తీర్థాలే కాక, హరినామ జపం, వేదపఠనం, విష్ణు పఠనం/కీర్తనం జరిగే స్థలం కూడా తీర్థమే. చివరగా వైశాఖ (మాధవ) మాస స్నానం, బ్రాహ్మణ సత్కారం యమదండాలను నివారించి అపార పాపరాశిని దహింపజేస్తాయని ఉపదేశిస్తాడు.
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.