Adhyaya 81

ఋషులు సూతుని స్తుతించి కృష్ణలీలలను దినదిన కథనంగా వినిపించమని కోరుతూ, ముఖ్యంగా గురు, శిష్యుడు, మంత్రం—వాటి లక్షణాలు, విధానం ఏమిటో ప్రశ్నిస్తారు. సూతుడు యమునాతీరంలోని అంతర్గత దృశ్యాన్ని చెప్పి, నారదుడు జగద్గురు సదాశివుని సమీపించి రహస్యాన్ని అడిగినప్పుడు శివుడు ‘మంత్ర-చింతామణి’ అనే గోప్య కృష్ణమంత్రాన్ని వెల్లడిస్తాడని వివరిస్తాడు. పంచపద/దశాక్షర/షోడశాక్షర రూపాల సూచనతో, ఒక్కసారి జపించినా ఫలసిద్ధి కలుగుతుందని భరోసా ఇస్తాడు. భక్తి ఆధారంగా విస్తృత అర్హతను చెప్పినా, అశ్రద్ధావంతులకు, అభక్తులకు మంత్రదానం చేయరాదని నియమం ఉంచుతుంది. తరువాత ఋషి, ఛందస్సు, దేవత, వినియోగం, బీజ-శక్తి, న్యాసం, పూజ వంటి ఉపాంగాలను తెలిపి, వృందావనంలో రాధా-కృష్ణుల ధ్యానాన్ని విస్తారంగా వర్ణిస్తుంది. మంత్రార్థం ‘యుగలార్థం’గా—సర్వమూ దివ్య యుగలానికే, సంపూర్ణ శరణాగతియే సారం—అని నిరూపిస్తుంది.