Adhyaya 69

ఋషులు కృష్ణుని పరమ మహిమను వినాలని కోరగా, సూతుడు శివ–పార్వతుల అంతఃసంభాషణను ప్రవేశపెడతాడు. పార్వతి, “శ్రీకృష్ణునికి అత్యంత ప్రియమైన పరమ ధామం ఏది?” అని అడుగుతుంది. మహాదేవుడు, వృందావనం/గోకులమే అత్యంత గూఢమైన ధామం, బ్రహ్మాండావరణాన్ని అతిక్రమించినది; వైకుంఠాది లోకాలు దాని అంసప్రతిబింబాలే అని ప్రకటిస్తాడు. తర్వాత మథురా–వ్రజభూమి యొక్క పవిత్ర పటాన్ని కమల-జ్యామితిలో వివరిస్తుంది—వెయ్యి రేకుల కమలం, దాని కర్ణిక/సింహాసన-రూపకం, దిశానుసారంగా అమర్చిన రేకుల్లో లీలా-స్థలాలు, సిద్ధపీఠాలు, తీర్థాలు క్రమంగా సూచించబడతాయి. యమునా రెండు తీరాలపై విభజించిన ద్వాదశ వనాల ప్రస్తావన కూడా వస్తుంది. చివరగా ధామం యొక్క ఆనందస్వరూపం, మంత్రయోగం ద్వారా గోవిందుని దివ్యరూప దర్శనం, అలాగే ‘ధూళి-స్పర్శ’ మాత్రముతోనే మోక్షప్రదమైన మహిమను ప్రతిపాదిస్తుంది; రాధను కృష్ణుని ఆద్యప్రియా పరాశక్తిగా అత్యున్నతంగా పరిచయం చేస్తుంది.