Adhyaya 58

ఈ అధ్యాయంలో సీతాదేవి గురించి లోకాపవాదం చెలరేగుతుంది—నీచజనుడు/ధోబీ మాటల వల్ల నింద రాజ్యంలో వ్యాపిస్తుంది. అది విని రాముని సోదరులు శోకంతో విహ్వలులై మూర్ఛించువారిలా అవుతారు. శత్రుఘ్నుడు జానకీ నిర్దోషిత్వాన్ని దృఢంగా సమర్థించి, గంగాదేవి సర్వపావనత్వాన్ని ఉపమానంగా చూపి—గంగా అందరినీ శుద్ధి చేసినట్లే సీత కూడా నిష్కలంకమని, ఆమెను త్యజించవద్దని రాముని వేడుకుంటాడు. కానీ రాముడు లోకనిందను నివారించి నిర్మల కీర్తిని కాపాడుకోవడమే ప్రధానమని భావించి, లక్ష్మణునికి ఆజ్ఞ ఇస్తాడు—గర్భిణీ సీత కోరిక తీరునట్లు తపస్వినుల దర్శనానికి తీసుకెళ్తున్నామనే నెపంతో అడవికి తీసుకెళ్లి అక్కడే విడిచిపెట్టమని. లక్ష్మణుడు అంతరంగంలో బాధపడినా ఆజ్ఞను శిరసావహిస్తాడు. రథం బయలుదేరగానే అపశకునాలు కనబడతాయి—కంటి తడిమి, అశుభ జంతుపక్షులు, పక్షుల దారి మారడం. చివరికి సీత జాహ్నవీ గంగను దర్శిస్తుంది—దివ్య పావనరూపిణిగా—అప్పుడు లక్ష్మణుడు దిగమని కోరుతాడు; ఇక్కడే రాజాజ్ఞ మరియు వనవాసం మధ్య సరిహద్దు స్పష్టమవుతుంది.