Adhyaya 46
The Departure of the Aśvamedha Horse
ఈ అధ్యాయంలో శేష–వాత్స్యాయన సంభాషణలో రామాశ్వమేధ చక్రంలోని ఘట్టం విస్తరిస్తుంది. శ్రీరాముడు వచ్చేసరికి శత్రుఘ్నుడు సత్కరిస్తాడు; హనుమంతుని సన్నిధి భక్తుల్లో భక్తిశ్రద్ధను పెంచి, రాముడు భక్తరక్షకుడని నిర్ధారిస్తుంది. అనంతరం స్తోత్రశైలిలో పరమపురుషుడు ప్రకృతికి అతీతుడైనా సృష్టి–స్థితి–ప్రళయాలను నిర్వహిస్తాడని, అలాగే శివసంబంధ త్రికార్య భావన కూడా ప్రతిధ్వనిస్తుందని చెప్పబడుతుంది. ప్రాయశ్చిత్తం, కర్మకాండాల పరిమితులు చెప్పి కథ సమన్వయబోధ వైపు మళ్లుతుంది. పార్వతి ఉపదేశంగా—శివుడు, విష్ణువు వేరు అని భావించడం నరకఫలదాయకమని, వారి ఏకత్వమే పరమతత్త్వమని హెచ్చరిస్తుంది. శివుడు వీరమణి రాజును, అతని కుమారులను పునర్జీవింపజేసి రామునికి నమస్కరించమని ఆజ్ఞాపిస్తాడు; రాజు రాజ్యాన్ని త్యజిస్తాడు. అశ్వమేధ గుర్రాన్ని విడిచిపెట్టి అనుసరిస్తారు; రత్నరథం నుండి రాముడు అంతర్ధానమవుతాడు. చివరికి ఈ లీలల శ్రవణం లోకశోకాన్ని నశింపజేస్తుందని ఉపసంహారం।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.