
The Mādhava (Vaiśākha) Bath: Sādhu-saṅga, Instruction Ethics, and the Vaiśākha Observance
ఈ అధ్యాయంలో రాజు విమోచనదాయక ఉపదేశానికి కృతజ్ఞత తెలియజేస్తూ, సాధు-సంగాన్ని పరమ తీర్థంగా స్తుతిస్తాడు—అది పాపాన్ని నశింపజేసి, సంసారరోగాన్ని శమింపజేసి, హరిభక్తిని పెంపొందిస్తుంది. తరువాత మాధవ/వైశాఖ వ్రతం గురించి అడుగుతాడు—ఏ దానం చేయాలి, ఎక్కడ ఎలా స్నానం చేయాలి, ఎవరిని పూజించాలి, ఏ నియమాలు పాటించాలి అని. యముడు కశ్యపుణ్ణి కరుణామయ గురువుగా నిలిపి, కశ్యపుడు ఉపదేశధర్మాన్ని వివరిస్తాడు—యోగ్యుడికే సమాధానం ఇవ్వాలి, వాక్సంయమం కాపాడాలి; అయినా శ్రద్ధగల శిష్యుడు/వారసుడికి అడగకపోయినా హితబోధ చేయాలి। తదనంతరం ‘మాధవ స్నానం’ విధి చెప్పబడుతుంది—ప్రాతఃకాల స్నానం, అర్ఘ్యప్రదానం, హరి పూజ, నైవేద్య సమర్పణ. ఇది ప్రతి సంవత్సరం ఆచరిస్తే హరిధామ ప్రాప్తి కలుగుతుందని ప్రతిజ్ఞ. చివరలో పవిత్ర మాసాన్ని వదిలితే కామం, వాసనలు మళ్లీ ఇంద్రియాసక్తికి లాగుతాయని హెచ్చరిస్తూ, వైశాఖాచరణలో స్థిరత్వం కోరుతుంది।
No shlokas available for this adhyaya yet.