
The Glory of the Gaṅgā: Pilgrimage Discipline, Ancestral Rites, and Liberation
అధ్యాయం ఆరంభంలో జైమిని, గంగాదేవి పరమ మహిమను వివరించమని వ్యాసుని ప్రార్థిస్తాడు. తదనంతరం స్తోత్రస్వరూపంగా—గంగాతీరానికి నడిచి వెళ్లడం, ఆమె తరంగధ్వనిని వినడం, గంగాజలాన్ని ఆస్వాదించడం, గంగామట్టితో తిలకం ధరించడం వలన ఇంద్రియాలు, అవయవాలు ‘సఫలమవుతాయి’ అని ప్రకటించబడుతుంది. తర్వాత తీర్థయాత్ర ధర్మశాసనం చెప్పబడుతుంది—తపస్సు, నియమం, సత్యవాక్యం, కలహవర్జనం, భోగాసక్తి త్యాగం, గంగానామాల నిరంతర జపం. గంగను సమీపించి నమస్కారం, స్పర్శ, స్నానం, మట్టిసేకరణ, తిలకవిధి, తర్పణ-శ్రాద్ధాలు, గంగా-విష్ణు పూజ, రాత్రి జాగరణ వంటి క్రమబద్ధ విధానాలు కూడా వివరించబడతాయి. ఉత్తరార్థంలో కర్మఫల దృష్టాంతం—రాజు సత్యధర్ముడు, రాణి విజయ ఆశ్రయార్థిగా వచ్చిన జింకపై హింస చేసినందుకు నరకయాతన అనుభవించి, తరువాత జంతుజన్మ (కప్ప దంపతులుగా) పొందుతారు. గంగాతీర్థయాత్ర మార్గంలో కాలసర్పుని ఎదుర్కొని, మార్గమధ్యే దేహత్యాగం చేసినప్పుడు గంగాప్రసాదంతో వారి ఉద్ధరణ, స్వర్గారోహణ, చివరకు మోక్షం కలుగుతుంది; ఇక్కడ అహింస ప్రాధాన్యం, గంగ తారకశక్తి ప్రతిపాదితమవుతుంది.
No shlokas available for this adhyaya yet.