Adhyaya 25

జైమిని తులసి పాపనాశక శక్తి మరియు అతిథి-సత్కార మహిమను మరల వివరంగా అడుగుతాడు. సూతుని వాక్యమార్గంగా వ్యాసుడు చెబుతాడు—తులసి మహాలక్ష్మీ స్వరూపిణి, పరమ మంగళకారిణి; మరణ సమయంలో తులసి సంబంధం (తులసి ఆకులతో వడకట్టిన/మిశ్రమ జలం, తులసి తిలకం, నోరు-శిరస్సు-చెవుల వద్ద ఆకులు ఉంచడం) మహాపాపులనూ హరిధామానికి చేర్చుతుంది. తర్వాత అధ్యాయం అతిథిధర్మాన్ని బోధిస్తుంది. పవిత్రుడు, ఆనపత్యుడు ఋషి లోమశుని సంపూర్ణ ఆతిథ్యంతో సేవిస్తారు; లోమశుడు—అతిథిలో బ్రహ్మ, శివ, విష్ణు స్వరూపాలు నివసిస్తాయని ప్రకటిస్తాడు. ‘అతిథి’ లక్షణాలు, ఆచారాలు చెప్పి—అనుకోకుండా వచ్చిన ఎవరికైనా, వర్ణభేదం లేకుండా మరియు అంచున ఉన్న వర్గాలకైనా, యథాశక్తి గౌరవం చేస్తే మహాపుణ్యం; నిర్లక్ష్యం చేస్తే సంపాదించిన పుణ్యం నశిస్తుందని హెచ్చరిస్తుంది. క్షామకాలంలో ఒక దరిద్ర దంపతులు అతిథికి భోజనం పెట్టి విష్ణులోకాన్ని పొందిన ఉదాహరణ వస్తుంది. చివరికి తులసి ఆకు స్పర్శ, హరినామంతో చంపబడిన ఎలుకకూ మోక్షం లభిస్తుంది—తులసి తారకత్వం మరల స్థిరపడుతుంది।