Adhyaya 24

ఏకాదశీ పుణ్యాన్ని విన్న తరువాత జైమిని, తులసి మహిమను వివరించమని వ్యాసుని అడుగుతాడు. వ్యాసుడు బోధించేది—తులసి దివ్యాధిష్ఠానం; అక్కడ శ్రీవిష్ణువు, సమస్త దేవగణాలు, తీర్థాలు నివసిస్తాయి. అందువల్ల తులసి సన్నిధిలో చేసిన ధర్మకర్మలు మహాఫలప్రదమవుతాయి. అధ్యాయంలో తులసి సేవా విధులు చెప్పబడతాయి—నీరు పోయడం, నీడ కల్పించడం, సంధ్య వేళ దీపారాధన, వేరుస్థల శుభ్రత/మార్జనం, నాటడం మరియు రక్షించడం. వీటి ఫలితాలు పాపనాశం, ఐశ్వర్యవృద్ధి, పుణ్యసంచయం, చివరికి మోక్షం అని పేర్కొంటుంది; అలాగే ఆకులు కోయుటకు మంత్రాలు, నియమాలు ఇచ్చి, విష్ణువుకు “వేదన” కలగకుండా అహింసా-భక్తితో చేయాలని హితవు చెబుతుంది. తదుపరి ధాత్రి/ఆమలకీ మహిమను తులసితో సమానంగా ప్రకటించి, రెండూ కర్మకాండ ఫలసిద్ధికి అవసరమని చెబుతుంది. వీటి సన్నిధి ఉన్న చోట దానం, పూజ, జపం మొదలైనవి అక్షయఫలమిస్తాయి; లేని చోట ఆ ప్రాంతం అపవిత్రం, ఆధ్యాత్మికంగా నిర్జీవమని నిరూపిస్తుంది.