Adhyaya 23

వ్యాసుడు రాజు కోచరాశుడు, రాణి సుప్రాజ్ఞలను ఏకాదశీ వ్రతంలో నిష్ఠగల ఆదర్శ వైష్ణవులుగా వర్ణిస్తాడు. వారు దశమీ నియమాలను పాటించి ఏకాదశీ అర్ధరాత్రి జాగరణ చేస్తారు—గీతం, నృత్యం, ధూపం-దీపం, తులసీ సేవ, సమూహ కీర్తనలతో హరిని ఆరాధిస్తారు. బ్రాహ్మణుడు శౌరి వారి అరుదైన ఆచారాన్ని ప్రశంసించి వారి పవిత్రతకు కారణం అడుగుతాడు. సుప్రాజ్ఞ తన పూర్వజన్మ పాపకథను వెల్లడిస్తుంది—వేశ్యగా జీవితం, నిత్యోదయ అనే దురాచారితో సంబంధం. ఆ జన్మలో బాధవశాత్తు/అనుకోకుండా జరిగిన ఉపవాసం, దీపప్రజ్వలన, రాత్రి జాగరణ, నామస్మరణ ఏకాదశీ రోజున పాపనాశకంగా మారాయి. యమలోకంలో చిత్రగుప్తుడు ఏకాదశీ మహిమకు సాక్ష్యం చెబుతాడు; ధర్మరాజ యముడు వారిని గౌరవించి విడుదల చేసి విష్ణుధామం వైపు పంపుతాడు. తదుపరి పరలోకంలోని రెండు మార్గాల బోధ వస్తుంది—ధర్మవంతులకు అలంకృతమైన ఆనందమయ మార్గం, పాపులకు విస్తారమైన యాతనామయ మార్గం; నరకాలు, శిక్షల వివరాలూ చెప్పబడతాయి. చివరికి ఏకాదశీనే పరమ వ్రతమని పునరుద్ఘాటించి రాజదంపతుల హరి-ప్రాప్తితో అధ్యాయం ముగుస్తుంది।