Adhyaya 2

ఈ అధ్యాయంలో మహావిష్ణువే సృష్టి–స్థితి–ప్రళయాల కోసం త్రిమూర్తి రూపంగా అవతరిస్తారని, అందువల్ల దేవతల మధ్య భేదభావంతో విభజన చేయరాదని బోధించబడుతుంది. తరువాత బ్రహ్మదేవుని సృష్టికార్యాన్ని సంక్షిప్తంగా వివరిస్తుంది—పంచభూతాలు, లోకాలు, పాతాళాలు, పర్వతాలు, ద్వీపాలు, సముద్రాల నిర్మాణం; ప్రత్యేకంగా భారతవర్షం కర్మభూమి అని, ఇక్కడ ధర్మాచరణ ఫలితం త్వరగా లభిస్తుందని చెప్పబడుతుంది. అనంతరం భక్తి పరమోన్నతమని, వైష్ణవసంగం రక్షకశక్తి కలదని ప్రతిపాదిస్తుంది. మధు–కైటభ ప్రసంగంలో యోగనిద్రలో ఉన్న విష్ణువును బ్రహ్మ స్తుతించడం, దైత్యుల మోహం, వారి వధ, అలాగే భక్తులకు విపత్తుల నుండి విముక్తి కలిగించే వరప్రదానం వర్ణించబడుతుంది. చివరగా వైష్ణవ లక్షణాలు సంక్షిప్తంగా—సద్గుణాలు, తులసీధారణ, తిలకం, శాలగ్రామ సేవ, ఏకాదశీ వ్రతం, ఆలయసేవ, దానం, ప్రజాహితం; మరియు పఠన–శ్రవణ ఫలశ్రుతి కూడా చెప్పబడుతుంది।