Adhyaya 19

వ్యాసుడు జైమినిని ఉద్దేశించి—నారాయణుని శరణు పొందినవారికి అపశకునం చేరదని, విష్ణుమహిమను వైష్ణవుల మధ్యనే చెప్పాలని తెలిపాడు. తరువాత ఉదాహరణగా ఉర్వీశు కథ వస్తుంది: పాపాచారుడైన ఉర్వీశును బంధువులు తృణీకరించగా అతడు దొంగగా మారాడు. నదీతీరంలో వైష్ణవ బ్రాహ్మణులు హరికి నైవేద్య సమర్పణ ధర్మాన్ని చర్చించడాన్ని విని, మురారికి అర్పించబోయే పదార్థం పవిత్రమని గుర్తించి, తాను నైవేద్యానికి నిర్ణయించిన బెల్లాన్ని తినకుండా దానం చేశాడు. జనార్దనుడు అతని పాపాలను తొలగించాడు; పట్టణవాసులు అతడిని చంపినా, అతడు హరిధామానికి తీసుకుపోబడాడు. రెండవ కథలో సర్వజని అనే బ్రాహ్మణుడు స్వప్నంలో కేశవుని దర్శించి పశ్చాత్తాప స్తోత్రంతో స్తుతిస్తాడు. విష్ణువు అతనికి గోప్యమైన కర్మకారణాన్ని వెల్లడిస్తాడు—పూర్వజన్మలో పక్షిగా ఉండి అనుకోకుండా నైవేద్యాన్ని భక్షించడం వల్ల మోక్షబీజం ఏర్పడిందని. తరువాత ప్రభువు ఏవి తనకు ప్రీతికరమో, ఏవి కోపకరమో చెప్పి—భక్తి, సేవ, దానం, శౌచం, సత్యం, వైష్ణవ సత్కారం ఆనందింపజేస్తాయని; వైష్ణవ నింద మహాపరాధమని హెచ్చరిస్తాడు. నిత్యం వాసుదేవ పూజ చేయమని ఉపదేశంతో ముగుస్తుంది.