Adhyaya 15

ఈ అధ్యాయంలో వైష్ణవ సిద్ధాంతం ప్రతిపాదించబడుతుంది—సమస్త జగత్తు, దేవతలందరూ విష్ణువుని అంసాలే; హరి నామాలను నిరంతరం స్మరించటం వల్ల కాలదేశ నియమం లేకుండానే పాపక్షయం కలుగుతుంది. తర్వాత ఉపదేశకథ—ఒక వేశ్య “రామ” అని పలకడం నేర్పిన చిలుకను పొందుతుంది. ఆ నామోచ్చారణ ప్రభావంతో చిలుక కూడా ఆమె కూడా శుద్ధి పొందుతారు. మరణానంతరం యమదూతలు పట్టుకుపోవడానికి వస్తే, విష్ణుదూతలు అడ్డుకొని యుద్ధం జరుగుతుంది; యమదూతలు ఓడిపోతారు. చివరికి యముడు తన దూతలకు ఆజ్ఞ ఇస్తాడు—రామ, గోవింద, కేశవ, హరి, విష్ణు, నారాయణ వంటి నామాలను స్మరించే లేదా ఉచ్చరించే వారు, ముఖ్యంగా ఏకాదశీ వ్రతధారులు మరియు విష్ణుపాదజలాన్ని ధరించిన భక్తులు, శిక్షార్హులు కారు; వారి దగ్గరకు వెళ్లకూడదు. ఉపసంహారంలో రామనామ మహిమ విస్తృతంగా ప్రశంసించబడుతుంది—మంత్రాలకన్నా శ్రేష్ఠం, కర్మకాండలో ఫలదాయకం, ప్రయాణం-భయాలలో రక్షకం, మరణకాలంలో పరమాశ్రయం అని।