Adhyaya 11

ఈ అధ్యాయంలో వైష్ణవుని ప్రాతఃకాల పూజా విధానం క్రమంగా వివరించబడింది. బ్రహ్మముహూర్తంలో లేవడం, మలవిసర్జన నియమాలు, శౌచాచారం, మట్టి‑నీటితో శుద్ధి, దంతధావనం మరియు జిహ్వాశుద్ధి విషయంలో కాల‑పద్ధతి‑నిషేధాలు చెప్పబడతాయి. అనంతరం రాత్రివస్త్రాలను విడిచి నారాయణస్మరణ చేయడం, లక్ష్మీసహిత శ్రీకృష్ణుని జాగరణం చేసి సేవాభావ సూచక కర్మాంగాలు నిర్వహించడం పేర్కొనబడింది. తదుపరి మందిరసేవ—పాత అవశేషాల తొలగింపు, ఊడ్చడం, మట్టి/గోమయంతో లేపనం—అత్యంత పుణ్యదాయకమని చెప్పబడింది. పాత్రలు‑ఉపకరణాల శుద్ధి, స్నానాచారం, పాదప్రక్షాళనతో గర్భగృహ ప్రవేశం, ఆసనం‑దిశా నియమాలు వివరించబడతాయి. శంఖంతో తులసీతో కూడిన దేవస్నానం, దిక్బంధనం, సంకల్పం, న్యాసం, కృష్ణధ్యానం, ఉపచారాలు, మంత్రజపం, నైవేద్యం, ప్రదక్షిణ‑నమస్కారాల క్రమం నిర్దేశించబడింది. చివరగా ప్రసాదతత్త్వం బోధించబడుతుంది—నిర్మాల్యం, తులసీ సువాసన, విష్ణుపాదోదకం, నైవేద్యం పాపనాశకాలు; పూజాఫలాన్ని నిర్ణయించేది అంతిమంగా భక్తియే అని ప్రకటించబడింది.