Shloka 16
The Glory of Plastering/Smearing (and Maintaining) Hari’s Temple
सेवां कर्त्तुमशक्तोऽहं यतश्चौरोऽस्मि सर्वदा । द्रव्येण कार्यमस्तीति तन्नेतुं कृतवान्मनः
sevāṃ karttumaśakto'haṃ yataścauro'smi sarvadā | dravyeṇa kāryamastīti tannetuṃ kṛtavānmanaḥ
“నేను సేవ చేయలేను, ఎందుకంటే నేను ఎల్లప్పుడూ దొంగనే. ధనంతోనే పని సిద్ధమవుతుంది” అని భావించి, దానిని తీసుకెళ్లాలని మనస్సు పెట్టుకున్నాను।
Unspecified in provided excerpt (a first-person narrator/confessor within the chapter’s dialogue context)
Primary Rasa: karuna
Secondary Rasa: bibhatsa
Sandhi Resolution Notes: कर्त्तुमशक्तोऽहं = कर्तुम् + अशक्तः + अहम् (विसर्ग-सन्धि: ओऽ); यतश्चौरोऽस्मि = यतः + चौरः + अस्मि (विसर्ग-सन्धि: ओऽ); कार्यमस्तीति = कार्यम् + अस्ति + इति; तन्नेतुं = तत् + नेतुम् (त् + न → न्न); कृतवान्मनः = कृतवान् + मनः (न् + म → न्म).
FAQs
It contrasts selfless service (sevā) with unethical gain, showing how moral weakness can rationalize theft as a means to achieve one’s ends.
The speaker admits an inner limitation (“unable to serve”) and then justifies a shortcut (“wealth will accomplish it”), revealing how desire and self-excuse lead to theft.
No. The confession highlights the flawed reasoning that wealth can replace rightful conduct, implying the spiritual and ethical danger of such thinking.