Adhyaya 80

Verse 1

पिप्पल उवाच । कामकन्यां यदा राजा उपयेमे द्विजोत्तम । किं चक्राते तदा ते द्वे पूर्वभार्ये सुपुण्यके

పిప్పలుడు పలికెను—హే ద్విజోత్తమా! రాజు కామకన్యను వివాహమాడినప్పుడు, ఆ రెండు పూర్వ భార్యలు—అత్యంత పుణ్యశీలులు—ఆ సమయంలో ఏమి చేసిరి?

Verse 2

देवयानी महाभागा शर्मिष्ठा वार्षपर्वणी । तयोश्चरित्रं तत्सर्वं कथयस्व ममाग्रतः

మహాభాగ్యశాలిని దేవయానీ, వృషపర్వణుని కుమార్తె శర్మిష్ఠా—ఆ ఇద్దరి చరిత్రమంతటిని నా ముందర సంపూర్ణంగా వివరించి చెప్పుము.

Verse 3

सुकर्मोवाच । यदानीता कामकन्या स्वगृहं तेन भूभुजा । अत्यर्थं स्पर्धते सा तु देवयानी मनस्विनी

సుకర్ముడు పలికెను—ఆ రాజు కామకన్యను తన గృహానికి తీసికొనివచ్చినప్పుడు, మనస్విని దేవయానీ అత్యంత ఈర్ష్యా-స్పర్ధతో ఉప్పొంగెను.

Verse 4

तस्यार्थे तु सुतौ शप्तौ क्रोधेनाकुलितात्मना । शर्मिष्ठां च समाहूय शब्दं चक्रे यशस्विनी

అతని విషయమై క్రోధంతో కలతచెందిన మనస్సుతో ఆమె తన ఇద్దరు కుమారులను శపించింది; యశస్వినీ అయిన ఆమె శర్మిష్ఠను పిలిచి గట్టిగా పలికింది.

Verse 5

रूपेण तेजसा दानैः सत्यपुण्यव्रतैस्तथा । शर्मिष्ठा देवयानी च स्पर्धेते स्म तया सह

రూపంలో, తేజస్సులో, దానధర్మంలో, అలాగే సత్యపుణ్య వ్రతాలలో—శర్మిష్ఠా మరియు దేవయానీ ఆమెతో స్పర్ధ చేసిరి.

Verse 6

दुष्टभावं तयोश्चापि साऽज्ञासीत्कामजा तदा । राज्ञे सर्वं तया विप्र कथितं तत्क्षणादिह

అప్పుడు కామజా కూడా ఆ ఇద్దరి దుష్ట సంకల్పాన్ని తెలిసికొంది. ఓ బ్రాహ్మణా, ఆమె క్షణమాత్రంలోనే ఇక్కడ జరిగినదంతా రాజుకు నివేదించింది।

Verse 7

अथ क्रुद्धो महाराजः समाहूयाब्रवीद्यदुम् । शर्मिष्ठा वध्यतां गत्वा शुक्रपुत्री तथा पुनः

అప్పుడు మహారాజు కోపంతో యదువును పిలిపించి ఇలా అన్నాడు—“వెళ్ళి శర్మిష్ఠను వధించు; అలాగే శుక్రుని కుమార్తెను కూడా.”

Verse 8

सुप्रियं कुरु मे वत्स यदि श्रेयो हि मन्यसे । एवमाकर्ण्य तत्तस्य पितुर्वाक्यं यदुस्तदा

“బిడ్డా, నీకు నిజంగా శ్రేయస్సు కావాలనుకుంటే నాకు అత్యంత ప్రీతికరమైనదే చేయి.” తండ్రి మాటలు విని యదు అప్పుడు (ప్రత్యుత్తరం ఇచ్చెను/చర్యకు దిగెను).

Verse 9

प्रत्युवाच नृपेंद्रं तं पितरं प्रति मानद । नाहं तु घातये तात मातरौ दोषवर्जिते

మానప్రదుడైన యదు ఆ నృపేంద్రుడైన తండ్రితో అన్నాడు: “తండ్రీ, నిర్దోషులైన తల్లిదండ్రుల వధను నేను చేయించను.”

Verse 10

मातृघाते महादोषः कथितो वेदपंडितैः । तस्माद्घातं महाराज एतयोर्न करोम्यहम्

వేదపండితులు ‘మాతృహత్య మహాపాపం’ అని ప్రకటించారు. కనుక, ఓ మహారాజా, ఈ ఇద్దరి వధను నేను చేయను.”

Verse 11

दोषाणां तु सहस्रेण माता लिप्ता यदा भवेत् । भगिनी च महाराज दुहिता च तथा पुनः

మహారాజా, తల్లి సహస్ర దోషములతో లిప్తమైతే, అక్క (భగిని) మరియు కుమార్తె (దుహిత) కూడా మళ్లీ అలాగే కలుషితమగుదురు।

Verse 12

पुत्रैर्वा भ्रातृभिश्चैव नैव वध्या भवेत्कदा । एवं ज्ञात्वा महाराज मातरौ नैव घातये

కుమారులచేత గానీ సోదరులచేత గానీ ఆమె ఎప్పుడూ వధింపబడకూడదు. ఇది తెలిసి, మహారాజా, ఆ ఇద్దరు మాతలను హతముచేయకుము।

Verse 13

यदोर्वाक्यं तदा श्रुत्वा राजा क्रुद्धो बभूव ह । शशाप तं सुतं पश्चाद्ययातिः पृथिवीपतिः

ఆ సమయంలో యదువు మాటలు విని రాజు కోపగించెను. అనంతరం భూపతి యయాతి తన కుమారునికి శాపమిచ్చెను।

Verse 14

यस्मादाज्ञाहता त्वद्य त्वया पापि समोपि हि । मातुरंशं भजस्व त्वं मच्छापकलुषीकृतः

నేడు నా ఆజ్ఞవలన నీవు దండింపబడితివి—పాపివైనను నాతో సమానుడవు—కాబట్టి నా శాపముచే కలుషితుడై, ఇప్పుడు తల్లియొక్క భాగమును అనుభవించుము।

Verse 15

एवमुक्त्वा यदुं पुत्रं ययातिः पृथिवीपतिः । पुत्रं शप्त्वा महाराजस्तया सार्द्धं महायशाः

ఇట్లు తన కుమారుడు యదువుతో పలికి భూపతి యయాతి కుమారునికి శాపమిచ్చెను; ఆ మహాయశస్సు గల మహారాజు ఆమెతో కూడ అక్కడినుండి వెళ్లెను।

Verse 16

रमते सुखभोगेन विष्णोर्ध्यानेन तत्परः । अश्रुबिंदुमतीसा च तेन सार्द्धं सुलोचना

విష్ణుధ్యానంలో నిమగ్నుడై, ఆయనకే అంకితభావంతో అతడు సుఖభోగంలో ఆనందించెను; సులోచనా అయిన అశ్రుబిందుమతీ కూడా అతనితో కలిసి హర్షించెను।

Verse 17

बुभुजे चारुसर्वांगी पुण्यान्भोगान्मनोनुगान् । एवं कालो गतस्तस्य ययातेस्तु महात्मनः

అందమైన సర్వాంగసుందరి ఆమె మనసుకు ఇష్టమైన, పుణ్యప్రదమైన భోగాలను అనుభవించెను; ఈ విధంగా మహాత్ముడైన యయాతి కాలం గడిచెను।

Verse 18

अक्षया निर्जराः सर्वा अपरास्तु प्रजास्तथा । सर्वे लोका महाभाग विष्णुध्यानपरायणाः

సర్వ దేవతలు అక్షయులు; ఇతర ప్రాణులు కూడా అలాగే; ఓ మహాభాగా, అన్ని లోకాలు విష్ణుధ్యానంలో పరాయణమై ఉన్నాయి।

Verse 19

तपसा सत्यभावेन विष्णोर्ध्यानेन पिप्पल । सर्वे लोका महाभाग सुखिनः साधुसेवकाः

తపస్సు, సత్యభావం మరియు విష్ణుధ్యానం ద్వారా, ఓ పిప్పల—ఓ మహాభాగా, సమస్త లోకాలు సుఖమొందీ సద్గుణుల సేవలో నిమగ్నమవుతాయి।

Verse 80

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने मातापितृतीर्थवर्णने ययातिचरित्रेऽशीतितमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీపద్మపురాణము భూమిఖండములో, వేనోపాఖ్యానాంతర్గతంగా మాతాపితృతీర్థవర్ణనతో కూడిన యయాతిచరిత్రమనే ఎనభైవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది।