Adhyaya 48

Verse 1

ब्राह्मण्युवाच । माथुरे विषये रम्ये मथुरायां नृपोत्तमः । उग्रसेनेति विख्यातो यादवः परवीरहा

బ్రాహ్మణీ పలికెను—రమ్యమైన మాథుర దేశములో, మథురా నగరమందు, ఉగ్రసేనుడని ప్రసిద్ధుడైన యాదవ వంశీయ ఉత్తమ రాజు ఉండెను; శత్రు వీరులను సంహరించువాడు।

Verse 2

सर्वधर्मार्थतत्त्वज्ञो वेदज्ञः श्रुतवान्बली । दाता भोक्ता गुणग्राही सद्गुणान्वेत्ति भूपतिः

ఆ భూపతి సమస్త ధర్మార్థ తత్త్వములను తెలిసినవాడు, వేదజ్ఞుడు, శ్రుతిమంతుడు, బలవంతుడు; దాత, యథోచితంగా భోగించువాడు, గుణగ్రాహి, సద్గుణవివేకి।

Verse 3

राज्यं चकार मेधावी प्रजा धर्मेण पालयेत् । एवं स च महातेजा उग्रसेनः प्रतापवान्

ఆ మేధావి రాజ్యభారము స్వీకరించి ధర్మమార్గమున ప్రజలను పాలించెను. ఈ విధంగా ఉగ్రసేనుడు మహాతేజస్సు గలవాడు, ప్రతాపవంతుడు, పరాక్రమశాలి।

Verse 4

वैदर्भे विषये पुण्ये सत्यकेतुः प्रतापवान् । तस्य कन्या महाभागा पद्माक्षी कमलानना

పుణ్యమైన వైదర్భ దేశములో సత్యకేతువు అనే ప్రతాపవంతుడు ఉండెను. అతనికి మహాభాగ్యవతియైన కుమార్తె—పద్మాక్షి, కమలాననా।

Verse 5

नाम्ना पद्मावती नाम सत्यधर्मपरायणा । सा तु स्त्रीणां गुणैर्युक्ता द्वितीयेव समुद्रजा

ఆమె పద్మావతి అనే నామముతో ప్రసిద్ధురాలు, సత్యధర్మములయందు పరాయణ. స్త్రీగుణములతో సమ్యగ్ యుక్తురాలై, సముద్రజా లక్ష్మీకి రెండవ రూపమువలె ఉండెను।

Verse 6

वैदर्भी शुशुभे राजन्स्वगुणैः सत्यकारणैः । माथुर उग्रसेनस्तु उपयेमे सुलोचनाम्

ఓ రాజా, వైదర్భీ రాజకుమారి సత్యాధారిత స్వగుణాలతో ప్రకాశించింది; మథురాధిపతి ఉగ్రసేనుడు ఆ సులోచనను వివాహమాడెను।

Verse 7

तया सह महाभाग सुखं रेमे प्रतापवान् । अतिप्रीतो गुणैस्तस्यास्तया सह सुखीभवेत्

హే మహాభాగా, ఆ ప్రతాపవంతుడు ఆమెతో కలిసి సుఖంగా విహరించెను; ఆమె గుణాలకు అత్యంత ప్రీతుడై ఆమె సాన్నిధ్యంలో ఆనందంగా జీవించెను।

Verse 8

तस्याः स्नेहेन प्रीत्या च संमुग्धो माथुरेश्वरः । पद्मावती महाभागा तस्य प्राणप्रियाभवत्

ఆమె స్నేహం, ప్రేమలచే మథురాధిపతి మోహితుడయ్యెను; మహాభాగా పద్మావతి అతనికి ప్రాణప్రియగా మారెను।

Verse 9

तया विना न बुभुजे तया सह प्रक्रीडयेत् । तया विना न सेवेत परमं सुखमेव सः

ఆమె లేకుండా అతడు భోగాలను అనుభవించడు; ఆమెతోనే క్రీడించి విహరించెను. ఆమె లేకుండా ఏదీ ఆశ్రయించడు; ఆమెయే అతనికి పరమసుఖము.

Verse 10

एवं प्रीतिकरौ जातौ परस्परमनुत्तमौ । स्नेहवंतौ द्विजश्रेष्ठ सुखसंप्रीतिदायकौ

ఇలా వారు పరస్పరంగా అనుత్తములు, ప్రీతికరులుగా అయ్యిరి; హే ద్విజశ్రేష్ఠా, స్నేహవంతులై సుఖమును, గాఢ సంతృప్తిని ప్రసాదించిరి।

Verse 11

सत्यकेतुश्च राजेंद्रः सस्मार स पद्मावतीम् । स्वसुतां तां महाभागो माता तस्याः सुदुःखिता

రాజేంద్రుడు సత్యకేతువు తన కుమార్తె పద్మావతిని స్మరించాడు. ఆ మహాభాగుడూ ఆమెను తలచెను; ఆమె తల్లి ఘోర శోకంలో మునిగిపోయెను.

Verse 12

स दूतान्प्रेषयामास वैदर्भो मथुरां प्रति । उग्रसेनं नृवीरेंद्रं सादरेण द्विजोत्तम

హే ద్విజోత్తమా, వైదర్భ రాజు ఆపై ఆదరంతో దూతలను మథురకు పంపి, వీరనృపశ్రేష్ఠుడైన ఉగ్రసేనుని ఆహ్వానించెను.

Verse 13

उग्रसेनं महाराजं स दूतो वाक्यमब्रवीत् । विदर्भाधिपतिर्वीरो भक्त्या स्नेहेन नंदयन्

ఆ దూత మహారాజు ఉగ్రసేనునితో ఈ వాక్యములు పలికెను—“విదర్భాధిపతి వీరుడు (సత్యకేతువు) భక్తి, స్నేహాలతో మిమ్మును ఆనందింపజేస్తూ…”

Verse 14

आत्मनः कुशलं ब्रूते भवतां परिपृच्छति । सत्यकेतुर्महाराज त्वामेवं परिपृष्टवान्

అతడు తన కుశలాన్ని తెలియజేసి, మీ కుశలాన్ని విచారిస్తున్నాడు. హే మహారాజా, సత్యకేతువు ఈ విధంగా మీను పరిప్రశ్నించాడు.

Verse 15

दर्शनाय प्रेषयस्व सुतां पद्मावतीं मम । यदि त्वं मन्यसे नाथ प्रीतिस्नेहं हितस्य च

నా దర్శనార్థం నా కుమార్తె పద్మావతిని పంపుము. హే నాథా, నాపట్ల ప్రీతి, స్నేహం, హితభావం నీకు నిజమైతే.

Verse 16

प्रेषयस्व महाभागां प्रियां प्रीतिकरां तव । औत्कण्ठ्येन महाराज स सोत्कंठेन वर्तते

హే మహారాజా, నీకు ప్రీతికరమైన మహాభాగ్యవతీ ప్రియను పంపుము. అతడు ఉత్కంఠతో వ్యాకులుడై అదే ఉత్కంఠలో నిలిచియున్నాడు.

Verse 17

समाकर्ण्य ततो वाक्यमुग्रसेनो नृपोत्तमः । प्रीत्या स्नेहेन तस्यापि सत्यकेतोर्महात्मनः

ఆ మాటలు విని నృపశ్రేష్ఠుడైన ఉగ్రసేనుడు మహాత్ముడైన సత్యకేతుపట్ల కూడా ప్రీతి, స్నేహములతో నిండిపోయెను.

Verse 18

दाक्षिण्येन च विप्रेंद्र प्रेषयामास भूपतिः । पद्मावतीं प्रियां भार्यामुग्रसेनः प्रतापवान्

హే విప్రేంద్రా, ప్రతాపవంతుడైన రాజు ఉగ్రసేనుడు దాక్షిణ్యంతో తన ప్రియ భార్య పద్మావతిని పంపెను.

Verse 19

प्रेषितानेन राजेंद्र गता पद्मावती स्वकम् । पूर्वं गृहं सती सा तु महाहर्षेण संकुला

హే రాజేంద్రా, అతని చేత పంపబడిన సతీ పద్మావతి మహాహర్షంతో నిండినదై తన పూర్వగృహమైన స్వగృహానికి వెళ్లెను.

Verse 20

पितृपूर्वं कुटुंबं तु ददृशे चारुमंगला । पितुः पादौ ननामाथ शिरसा सत्यतत्परा

అప్పుడు చారుమంగళా తండ్రిని ముందుగా ఉంచి కూడిన కుటుంబాన్ని చూచెను. సత్యనిష్ఠగా శిరస్సు వంచి తండ్రి పాదాలకు నమస్కరించెను.

Verse 21

आगतायां महाराजा पद्मावत्यां द्विजोत्तम । हर्षेण महताविष्टो विदर्भाधिपतिर्नृपः

హే ద్విజోత్తమా! పద్మావతి వచ్చినప్పుడు విదర్భాధిపతి మహారాజు మహా హర్షంతో పరిపూర్ణుడయ్యాడు।

Verse 22

वर्द्धिता दानमानैश्च वस्त्रालंकारभूषणैः । पद्मावती सुखेनापि पितुर्गेहे प्रवर्तते

దానమానాలతో పెంపొందింపబడి, వస్త్రాలంకారభూషణాలతో అలంకరింపబడిన పద్మావతి సుఖంగా తండ్రి ఇంట్లోనే నివసించింది।

Verse 23

सखीभिः सहिता सा तु निःशंका परिवर्तते । रमते सा तदा तत्र यथापूर्वं तथैव च

ఆమె సఖులతో కలిసి నిశ్శంకగా సంచరించింది; అక్కడ కూడా మునుపటిలాగే అదే విధంగా ఆనందించింది।

Verse 24

गृहे वने तडागेषु प्रासादे च तथैव सा । पुनर्बालेव भूता सा निर्लज्जा संप्रवर्तते

ఇంట్లో, అడవిలో, చెరువుల వద్ద, అలాగే ప్రాసాదాల్లో కూడా ఆమె మళ్లీ బాలికలా మారి, నిర్లజ్జగా స్వేచ్ఛగా సంచరించింది।

Verse 25

निःशंका वर्तते विप्र सखीभिः सह सर्वदा । पतिव्रता महाभागा हर्षेण महतान्विता

హే విప్రా! ఆమె సఖులతో కలిసి ఎల్లప్పుడూ నిశ్శంకగా ఉంటుంది; పతివ్రత, మహాభాగ్యవతి, మహా హర్షంతో యుక్తురాలు।

Verse 26

सुखं तु पितृगेहस्य दुर्लभं श्वशुरे गृहे । एवं ज्ञात्वा तदा रेमे कदा ईदृग्भविष्यति

పితృగృహంలోని సుఖం శ్వశురగృహంలో దుర్లభం. ఇది తెలిసి ఆమె అప్పుడు మనసులో—“ఇలాంటి పరిస్థితి మళ్లీ ఎప్పుడు కలుగుతుంది?” అని తలచి నిశ్చలమైంది.

Verse 27

अनेन मोहभावेन क्रीडालुब्धा वरानना । सखीभिः सहिता नित्यं वनेषूपवने तदा

ఈ మోహభావంతో క్రీడాప్రియమైన ఆ సుందరముఖి స్త్రీ సఖులతో కలిసి నిత్యం వనాల్లో, ఉపవనాల్లో సంచరించేది.

Verse 48

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने सुकलाचरित्रेऽष्टचत्वारिंशोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీపద్మపురాణం భూమిఖండంలో వేనోపాఖ్యానాంతర్గత ‘సుకలా-చరిత్ర’ అష్టచత్వారింశో అధ్యాయము సమాప్తమైంది.