Adhyaya 40

Verse 1

वेन उवाच । नित्यदानफलं देव त्वत्तः पूर्वं मया श्रुतम् । नैमित्तिकस्य दानस्य दत्तस्यापि हि यत्फलम्

వేనుడు అన్నాడు—హే దేవా! నిత్యదాన ఫలాన్ని నేను ముందే మీ నుండి విన్నాను. ఇప్పుడు ప్రత్యేక సందర్భంలో ఇచ్చే నైమిత్తిక దానానికి కలిగే ఫలం ఏమిటో చెప్పండి.

Verse 2

तत्फलं मे समाचक्ष्व त्वत्प्रसादात्प्रयत्नतः । महातृप्तिं न गच्छामि श्रोतुं श्रद्धा प्रवर्तते

దాని ఫలాన్ని నాకు పూర్తిగా వివరించండి—మీ ప్రసాదంతో, శ్రద్ధగా ప్రయత్నించి. వినాలనే నా విశ్వాసం పెరుగుతోంది; నాకు ఇంకా తృప్తి కలగడం లేదు.

Verse 3

विष्णुरुवाच । नैमित्तिकं प्रवक्ष्यामि दानमेव नृपोत्तम । महापर्वणि संप्राप्ते येन दानानि श्रद्धया

విష్ణువు అన్నాడు—హే నృపోత్తమా! నేను నైమిత్తిక దానాన్ని వివరిస్తాను—మహాపర్వం వచ్చినప్పుడు శ్రద్ధతో దానాలు సమర్పించబడే దానమే అది.

Verse 4

सत्पात्रेभ्यः प्रदत्तानि तस्य पुण्यफलं शृणु । गजं रथं प्रदत्ते यो ह्यश्वं चापि नृपोत्तम

సత్పాత్రులకు ఇచ్చిన దానాల పుణ్యఫలాన్ని వినుము. ఓ నృపోత్తమా! ఎవడు ఏనుగు, రథం మరియు గుర్రమును కూడా దానం చేస్తాడో, అతనికి మహాపుణ్యం కలుగును.

Verse 5

स च भृत्यैस्तु संयुक्तः पुण्यदेशे नृपोत्तमः । जायते हि महाराज मत्प्रसादान्न संशयः

ఆ నృపోత్తముడు తన సేవకులతో కూడి పుణ్యదేశంలో జన్మిస్తాడు. ఓ మహారాజా! ఇది నా ప్రసాదం వల్లనే—సందేహం లేదు.

Verse 6

राजा भवति धर्मात्मा ज्ञानवान्बलवान्सुधीः । अजेयः सर्वभूतानां महातेजाः प्रजायते

అతడు ధర్మాత్ముడైన, జ్ఞానవంతుడైన, బలవంతుడైన, నిజమైన బుద్ధిమంతుడైన రాజుగా అవతరిస్తాడు. సమస్త భూతాలకు అజేయుడై మహాతేజస్సుతో జన్మిస్తాడు.

Verse 7

महापर्वणि संप्राप्ते भूमिदानं ददाति यः । गोदानं वा महाराज सर्वभोगपतिर्भवेत्

ఓ మహారాజా! మహాపర్వం వచ్చినప్పుడు ఎవడు భూమిదానం చేస్తాడో, లేదా గోదానం చేసినా, అతడు సమస్త భోగాలకు అధిపతిగా మహాసంపదను పొందుతాడు.

Verse 8

ब्राह्मणाय सुपुण्याय दानं दद्यात्प्रयत्नतः । महादानानि यो दद्यात्तीर्थे पर्वणि पात्रवित्

అత్యంత పుణ్యశీలుడైన బ్రాహ్మణునికి శ్రద్ధతో దానం ఇవ్వాలి. పാത്രయోగ్యతను తెలిసి తీర్థంలోను, పర్వదినాల్లోను మహాదానాలు చేసే వాడు మహాపుణ్యాన్ని పొందుతాడు.

Verse 9

तेषां चिह्नं प्रवक्ष्यामि भूपतित्वं प्रजायते । तीर्थे पर्वणि संप्राप्ते गुप्तदानं ददाति यः

వారి లక్షణాన్ని నేను చెప్పుదును; దానివల్ల రాజ్యాధికారం కలుగును. తీర్థంలో పర్వదిన సమయమున వచ్చి ఎవడు గుప్తదానం చేయునో, వాడే (రాజ్యాన్ని) పొందును.

Verse 10

निधीनामाशुसंप्राप्तिरक्षरा परिजायते । महापर्वणि संप्राप्ते तीर्थेषु ब्राह्मणाय च

నిధుల శీఘ్రప్రాప్తి తప్పక కలుగును—మహాపర్వ సమయమున విశేషంగా—తీర్థస్థలములలో చేసిన పుణ్యకర్మలవల్ల, అలాగే బ్రాహ్మణునకు దానం/సత్కారం చేయుటవల్ల కూడాను.

Verse 11

सुचैलं च महादानं कांचनेन समन्वितम् । पुण्यं फलं प्रवक्ष्यामि तस्य दानस्य भूपते

శ్రేష్ఠ వస్త్రములు, స్వర్ణముతో కూడిన మహాదానము—ఓ భూపతే—ఆ దానపు పుణ్యఫలమును నేను చెప్పుదును.

Verse 12

जायंते बहवः पुत्राः सुगुणा वेदपारगाः । आयुष्मंतः प्रजावंतो यशः पुण्यसमन्विताः

అనేక కుమారులు జన్మించుదురు—సద్గుణులు, వేదపారంగతులు. వారు దీర్ఘాయుష్కులు, సంతానసంపన్నులు, యశస్సు మరియు పుణ్యముతో యుక్తులు.

Verse 13

विपुलाश्चैव जायंते स्फीता लक्ष्मीर्महामते । सौख्यं च लभते पुण्यं धर्मवान्परिजायते

మరియు నిజముగా విస్తార ఫలములు కలుగును; ఓ మహామతీ, లక్ష్మీ-సమృద్ధి వికసించును. సుఖమును, పుణ్యమును పొందును; ధర్మవంతుడు (సంతానం) జన్మించును.

Verse 14

महापर्वणि संप्राप्ते तीर्थे गत्वा प्रयत्नतः । कपिलां कांचनीं दद्याद्ब्राह्मणाय महात्मने

మహాపర్వదినం వచ్చినప్పుడు యత్నపూర్వకంగా తీర్థానికి వెళ్లి మహాత్ముడైన బ్రాహ్మణునికి స్వర్ణాలంకృత కపిలా గోవును దానం చేయాలి।

Verse 15

तस्य पुण्यं प्रवक्ष्यामि दानस्य च महामते । कपिलादो महाराज सर्वसौख्यान्प्रभुंजति

హే మహామతీ! ఆ దానపు పుణ్యాన్ని నేను చెప్పుదును. హే రాజా, కపిలా గోవు దానం వలన అన్ని విధాల సుఖాలను అనుభవిస్తాడు।

Verse 16

यावद्ब्रह्मा प्रजीवेत्स तावत्तिष्ठति तत्र सः । महापर्वणि संप्राप्ते अलंकृत्य च गां तदा

బ్రహ్మా ఎంతకాలం జీవిస్తాడో అంతకాలం అతడు అక్కడే నిలిచియుంటాడు. మహాపర్వం వచ్చినప్పుడు ఆ సమయంలో గోవును అలంకరిస్తారు।

Verse 17

कांचनेनापि संयुक्तां वस्त्रालंकारभूषणैः । तस्य दानस्य राजेंद्र फलभोगं वदाम्यहम्

స్వర్ణం, వస్త్రాలు, అలంకారాలు, భూషణాలతో కూడిన ఆ దానపు ఫలభోగాన్ని, హే రాజేంద్రా, నేను ఇప్పుడు వివరిస్తాను।

Verse 18

विपुला जायते लक्ष्मीर्दानभोगसमाकुला । सर्वविद्यापतिर्भूत्वा विष्णुभक्तो भवेत्किल

దానం మరియు సత్భోగంతో కూడిన విస్తారమైన లక్ష్మి కలుగుతుంది; సమస్త విద్యలకు అధిపతిగా మారి నిశ్చయంగా విష్ణుభక్తుడవుతాడు।

Verse 19

विष्णुलोके वसेन्मर्त्यो यावत्तिष्ठति मेदिनी । तीर्थं गत्वा तु यो दद्याद्ब्राह्मणाय विभूषणम्

యెవడు తీర్థానికి వెళ్లి బ్రాహ్మణునికి ఆభరణం దానం చేస్తాడో, భూమి నిలిచినంతకాలం అతడు విష్ణులోకంలో నివసిస్తాడు।

Verse 20

भुक्त्वा तु विपुलान्भोगानिन्द्रेण क्रीडते सह । महापर्वणि संप्राप्ते वस्त्रं च द्विजपुंगवे

అపారమైన భోగాలను అనుభవించి అతడు ఇంద్రునితో కలిసి క్రీడిస్తాడు. మహాపర్వం వచ్చినప్పుడు శ్రేష్ఠ బ్రాహ్మణునికి వస్త్రం దానం చేస్తాడు।

Verse 21

दत्त्वान्नं भूमिसंयुक्तं पात्रे श्रद्धासमन्वितः । मोदते स तु वैकुंठे विष्णुतुल्यपराक्रमः

శ్రద్ధతో యోగ్య పాత్రునికి భూమితో కూడిన అన్నం దానం చేసినవాడు, విష్ణుసమాన పరాక్రమంతో వైకుంఠంలో ఆనందిస్తాడు।

Verse 22

सवस्त्रं कांचनं दत्त्वा द्विजाय परिशांतये । स्वेच्छया अग्निसदृशो वैकुंठे स वसेत्सुखी

బ్రాహ్మణుని పరిపూర్ణ శాంతి కోసం వస్త్రాలతో కూడిన స్వర్ణాన్ని దానం చేసి, అతడు స్వేచ్ఛగా అగ్నిసమాన తేజస్సుతో వైకుంఠంలో సుఖంగా నివసిస్తాడు।

Verse 23

सुवर्णस्य सुकुंभं च घृतेन परिपूरयेत् । पिधानं रौप्यं कर्तव्यं वस्त्रहारैरलंकृतम्

మంచి స్వర్ణకలశాన్ని నెయ్యితో నింపాలి. దాని మూత వెండితో చేయించి, వస్త్రాలు మరియు హారాలతో అలంకరించాలి।

Verse 24

पुष्पमालान्वितं कुर्याद्ब्रह्मसूत्रेण शोभितम् । प्रतिष्ठितं वेदमंत्रैस्तं संपूज्य महामते

పుష్పమాలలతో అలంకరించి, పవిత్ర బ్రహ్మసూత్రంతో శోభింపజేసి, వేదమంత్రాలతో ప్రతిష్ఠాపించి, హే మహామతీ, దానిని సంపూర్ణంగా పూజించాలి।

Verse 25

उपचारैः पवित्रैश्च षोडशैः परिपूजयेत् । स्वलंकृत्य ततो दद्याद्ब्राह्मणाय महात्मने

పవిత్రమైన షోడశ ఉపచారాలతో విధిగా సంపూర్ణ పూజ చేయాలి; తరువాత దానిని అలంకరించి మహాత్ముడైన బ్రాహ్మణునికి దానం చేయాలి।

Verse 26

षोडशैव ततो गावः सवस्त्राः कांस्यदोहनाः । कुंभयुक्ताश्च चत्वारो दक्षिणां च सकांचनाम्

తదుపరి పదహారు ఆవులు—వస్త్రాలతో కూడి, కాంస్య దోహనపాత్రాలతో సహా—మరియు నాలుగు కుంభాలు, అలాగే స్వర్ణసహిత దక్షిణా కూడా ఇవ్వాలి।

Verse 27

तथा द्वादशका गावो वस्त्रालंकारभूषणाः । पृथग्भूताय विप्राय दातव्या नात्र संशयः

అదేవిధంగా పన్నెండు ఆవులు—వస్త్రాలు, అలంకారాలు, ఆభరణాలతో కూడి—నియమిత (ప్రత్యేక) విప్రునికి ఇవ్వవలెను; ఇందులో సందేహం లేదు।

Verse 28

एवमादीनि दानानि अन्यानि नृपनंदन । तीर्थकालं सुसंप्राप्य विप्रावसथमेव च

హే నృపనందనా, ఇలాంటి ఇతర దానాలనూ—తీర్థకాలాన్ని సమ్యకంగా పొందిన తరువాత—మరియు బ్రాహ్మణుని నివాసస్థానంలో కూడా ఇవ్వాలి।

Verse 29

श्रद्धाभावेन दातव्यं बहुपुण्यकरं भवेत् । विष्णुरुवाच । विष्णुमुद्दिश्य यद्दानं कामनापरिकल्पितम्

శ్రద్ధాభావంతో దానం చేయవలెను; అది మహాపుణ్యకరం అవుతుంది. విష్ణువు పలికెను—విష్ణువును ఉద్దేశించి, ఫలకామనతో కూడి చేసిన దానమైనా…

Verse 30

तस्य दानस्य भावेन भावनापरिभावितः । तादृक्फलं समश्नाति मानुषो नात्र संशयः

ఆ దానభావంతో, అలాగే ఆ భావనాచింతనతో పరిపుష్టుడై, మనిషి తత్సమాన ఫలాన్ని నిశ్చయంగా అనుభవిస్తాడు; ఇందులో సందేహం లేదు.

Verse 31

अभ्युदयं प्रवक्ष्यामि यज्ञादिषु प्रवर्तते । तेन दानेन तस्यापि श्रद्धया च द्विजोत्तम

యజ్ఞాది పుణ్యకర్మలతో సంబంధించి జరిగే ‘అభ్యుదయ’ అనే విధిని నేను వివరిస్తాను. ఆ దానంతోను, శ్రద్ధతోను, ఓ ద్విజోత్తమా, (ఫలసిద్ధి కలుగుతుంది).

Verse 32

प्रज्ञावृद्धिं समाप्नोति न च दुःखं प्रविंदति । भोगान्भुनक्ति धर्मात्मा जीवमानस्तु सांप्रतम्

అతడు ప్రజ్ఞావృద్ధిని పొందుతాడు, దుఃఖాన్ని ఎదుర్కొనడు. ధర్మాత్ముడు ఈ జీవితం లోనే యోగ్యమైన భోగాలను అనుభవిస్తాడు.

Verse 33

ऐंद्रांस्तु भुंक्ते भोगान्स दाता दिव्यां गतिं गतः । स्वकुलं नयते स्वर्गं कल्पानां च सहस्रकम्

ఆ దాత ఇంద్రసమానమైన భోగాలను అనుభవించి, దివ్యగతిని పొందుతాడు; తన కులాన్ని కూడా సహస్ర కల్పాల వరకు స్వర్గానికి నడిపిస్తాడు.

Verse 34

एवमाभ्युदयं प्रोक्तं प्राप्तं तेषु वदाम्यहम् । कायस्य च क्षयं ज्ञात्वा जरया परिपीडितः

ఇలా వారి మీద వచ్చిన ఐశ్వర్యోద్భవాన్ని నేను చెప్పాను. ఇక ఆ తరువాత జరిగినదాన్ని చెబుతున్నాను—శరీరక్షయం తెలిసి, వృద్ధాప్యబాధతో పీడితుడై అతడు వ్యాకులుడయ్యాడు.

Verse 35

दानं तेन प्रदातव्यमाशां कस्य न कारयेत् । मृते च मयि मे पुत्रा अन्ये स्वजनबांधवाः

కాబట్టి అతడు దానం చేయవలెను—ఎవరు ఇతరులలో ఆశను కలిగించరు? నేను మరణించిన తరువాత నా కుమారులు, ఇతర స్వజనబంధువులు ఉండనే ఉంటారు.

Verse 36

कथमेते भविष्यंति मां विना सुहृदो मम । तेषां मोहात्प्रमुग्धो वै न ददाति स किंचन

“నన్ను లేకుండా నా ప్రియ సుహృదులు ఎలా గడుపుతారు?” అని వారి పట్ల మోహంతో మైమరచి, అతడు ఏదీ దానం చేయడు.

Verse 37

मृत्युं प्रयाति मोहात्मा रुदंति मित्रबांधवाः । दुःखेन पीडिताः सर्वे मायामोहेन पीडिताः

మోహాత్ముడు మరణాన్ని చేరుతాడు; మిత్రులు, బంధువులు విలపిస్తారు. అందరూ దుఃఖంతో పీడితులు—మాయాజనిత మోహంతో తపించేవారు.

Verse 38

संकल्पयंति दानानि मोक्षं वै चिंतयंति च । तस्मिन्मृते महाराज मायामोहे गते सति

వారు దానాలు చేయాలని సంకల్పిస్తారు, మోక్షాన్ని కూడా చింతిస్తారు. కానీ, ఓ మహారాజా, అతడు మరణించినప్పుడు, మాయామోహం వచ్చి పడితే,

Verse 39

विस्मरंति च दानानि लोभात्मानो ददंति न । योऽसौ मृतो महाराज यमपंथं सुदुःखितः

లోభగ్రస్తులు దానధర్మాన్ని మరచి దానం చేయరు. అటువంటి వాడు, ఓ మహారాజా, మరణించిన తరువాత యమమార్గంలో మహాదుఃఖంతో ప్రయాణిస్తాడు.

Verse 40

इति श्रीपद्मपुराणे पंचपंचाशत्सहस्रसंहितायां भूमिखंडे । वेनोपाख्याने चत्वारिंशोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ పద్మపురాణంలోని పంచపంచాశత్-సహస్రసంహితా భూమిఖండంలో, వేనోపాఖ్యానానికి చెందిన నలభైవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది.

Verse 41

कस्य पुत्राश्च पौत्राश्च कस्य भार्या नृपोत्तम । संसारे नास्ति कः कस्य तस्माद्दानं प्रदीयते

ఓ నృపోత్తమా, ఎవరి కుమారులు, మనవలు, ఎవరి భార్య? ఈ సంసారంలో నిజంగా ఎవ్వరూ ఎవరివారు కారు; అందుకే దానం చేయాలి.

Verse 42

ज्ञानवता प्रदातव्यं स्वयमेव न संशयः । अन्नं पानं च तांबूलमुदकं कांचनं तथा

వివేకజ్ఞానం గలవాడు నిస్సందేహంగా స్వయంగా దానం చేయాలి—అన్నం, పానం, తాంబూలం, నీరు, అలాగే స్వర్ణం కూడా.

Verse 43

युग्मं वस्त्रं च छत्रं च स्वयमेव न संशयः । जलपात्राण्यनेकानि सोदकानि नृपोत्तम

వస్త్రాల జత మరియు ఛత్రం కూడా—నిస్సందేహంగా స్వయంగా—మరియు నీటితో నిండిన అనేక జలపాత్రాలు, ఓ నృపోత్తమా!

Verse 44

वाहनानि विचित्राणि यानान्येव महामते । नानागंधान्सकर्पूरं यमपंथ सुखप्रदे

హే మహామతే! అక్కడ విచిత్రమైన వాహనాలు—అత్యంత శోభాయమానమైన యానాలు—నానావిధ సువాసనలతో, కర్పూరంతో నిండివుండి యమపథాన్ని సుఖప్రదంగా చేస్తాయి.

Verse 45

उपानहौ प्रदातव्ये यदीच्छेद्विपुलं सुखम् । एतैर्दानैर्महाराज यमपंथं सुखेन वै

ఎవరైనా విస్తారమైన సుఖాన్ని కోరితే పాదుకలు/చెప్పులు దానం చేయాలి. హే మహారాజా! ఈ దానాల వల్ల యమపథం నిజంగా సులభంగా, సుఖంగా దాటబడుతుంది.

Verse 46

प्रयाति मानवो राजन्यमदूतैरलंकृतम्

హే రాజా! మనిషి యమదూతలచే అలంకృతుడై—అంటే వారి తోడుతో, వారి పరివేష్టనలో—ప్రయాణమవుతాడు.