
Exposition of Sin and Merit (Sumanas Episode: Yama’s Realm and Rebirths)
ఈ అధ్యాయంలో పాపుల పరలోకంలోని భయంకరమైన ‘నైతిక భూగోళం’ వర్ణించబడింది. దుష్టులను యమదూతలు లాగుతూ మండే నిప్పురాళ్లపై నడిపిస్తారు; వారు పన్నెండు సూర్యుల వంటి వేడితో కాలిపోతారు, నీడలేని పర్వతాల్లో తరిమివేయబడతారు, కొట్టబడతారు; అనంతరం గడ్డకట్టించే చలిగాలులతో బాధింపబడతారు. భయానక కోటలలోకి తీసుకెళ్లి, రోగాలతో నిండిన యమలోకంలో చిత్రగుప్తుడితో కూడిన నల్లని, భీతికరమైన ధర్మరాజ యముని దర్శనం కలుగుతుంది. ధర్మానికి ‘ముల్లు’ అయిన పాపిని భారీ ముద్దెలు/గదలతో శిక్షిస్తారు; వెయ్యి యుగాలపాటు వివిధ నరకాల్లో పునఃపునః ‘వండబడటం’ జరుగుతుందని, పురుగుల మధ్య నరకీయ గర్భంలోకూడా ప్రవేశిస్తాడని చెప్పబడింది. తరువాత కర్మఫలంగా పునర్జన్మల క్రమం—కుక్కలు మొదలైన జంతుయోనుల్లో, అలాగే తృణీకరించబడిన మానవ సమూహాల్లో పునఃపునః జన్మ—పాపఫలంగా పేర్కొనబడింది. చివరలో మహాదేవుడు ప్రియురాలిని ఉద్దేశించి మరణకాల భయానుభవాలను ఇంకా వివరంగా ఉపదేశిస్తానని, మరో దేవత విషయాన్నీ సూచిస్తాడు.
Verse 1
सुमनोवाच । अंगारसंचये मार्गे घृष्यमाणो हि नीयते । दह्यमानः स दुष्टात्मा चेष्टमानः पुनः पुनः
సుమనా చెప్పింది—అగ్ని కణాల గుట్టలతో నిండిన మార్గంలో అతడిని రాపిడి చేస్తూ లాగి తీసుకుపోతారు. ఆ దుష్టాత్ముడు కాలిపోతూ మళ్లీ మళ్లీ తపిస్తాడు.
Verse 2
यत्रातपो महातीव्रो द्वादशादित्यतापितः । नीयते तेन मार्गेण संतप्तः सूर्यरश्मिभिः
అక్కడ పన్నెండు సూర్యుల తాపంలా అత్యంత ఘోరమైన వేడి; సూర్యకిరణాలతో దగ్ధుడై అతడు ఆ మార్గముననే తోలబడతాడు।
Verse 3
पर्वतेष्वेव दुर्गेषु छायाहीनेषु दुर्मतिः । नीयते तेन मार्गेण क्षुधातृष्णाप्रपीडितः
నీడలేని దుర్గమ పర్వతాలలో, ఆకలి దాహాలతో బాధపడే ఆ దుష్టబుద్ధి వాడు ఆ మార్గముననే నడిపింపబడతాడు।
Verse 4
स दूतैर्हन्यमानस्तु गदाखड्गैः परश्वधैः । कशाभिस्ताड्यमानस्तु निंद्यमानस्तु दूतकैः
దూతులు గదలు, ఖడ్గాలు, పరశువులతో కొట్టి, కొరడాలతో తాడించి, వారిచే నిందింపబడి అతడు తీవ్రమైన బాధను అనుభవిస్తాడు।
Verse 5
ततः शीतमये मार्गे वायुना सेव्यते पुनः । तेन शीतेन दुःखी स भूत्वा याति न संशयः
తర్వాత శీతమయమైన మార్గంలో గాలిచే మళ్లీ బాధింపబడతాడు; ఆ చలితో దుఃఖితుడై అతడు ముందుకు సాగుతాడు—సందేహం లేదు।
Verse 6
आकृष्यमाणो दूतैस्तु नानादुर्गेषु नीयते । एवं पापी स दुष्टात्मा देवब्राह्मणनिंदकः
దూతులు లాగుతూ అతడిని నానా భయంకర దుర్గాలకు తీసుకెళ్తారు; ఇలా ఆ పాపి దుష్టాత్ముడు—దేవబ్రాహ్మణ నిందకుడు—గతించును।
Verse 7
सर्वपापसमाचारो नीयते यमकिंकरैः । यमं पश्यति दुष्टात्मा कृष्णांजनचयोपमम्
సర్వపాపమయమైన ఆచారమున్నవాడిని యమకింకరులు తీసుకుపోతారు; ఆ దుష్టాత్మ యముణ్ణి నల్ల అంజనపు గుట్టువలె ఘోరశ్యామంగా దర్శిస్తాడు।
Verse 8
तमुग्रं दारुणं भीमं भीमदूतैः समावृतम् । सर्वव्याधिसमाकीर्णं चित्रगुप्तसमन्वितम्
అతడు ఆ ఉగ్రమైన, దారుణమైన, భయంకరమైన లోకాన్ని చూశాడు; భీమదూతలచే ఆవరించబడినదాన్ని, అన్ని రోగాలతో నిండినదాన్ని, చిత్రగుప్తునితో కూడినదాన్ని।
Verse 9
आरूढं महिषं देवं धर्मराजं द्विजोत्तम । दंष्ट्राकरालमत्युग्रं तस्यास्यं कालसंनिभम्
హే ద్విజోత్తమా! నేను దేవుడైన ధర్మరాజును మహిషంపై ఆరూఢుడై చూశాను; అతని దంతాలు భయంకరంగా, అత్యుగ్రంగా ఉండి, ముఖము కాలసదృశంగా కనిపించింది।
Verse 10
पीतवासं गदाहस्तं रक्तगंधानुलेपनम् । रक्तमाल्यकृताभूषं गदाहस्तं भयंकरम्
అతడు పీతవస్త్రాలు ధరించి, చేతిలో గదను పట్టుకున్నాడు; ఎర్రని సుగంధ లేపనంతో లిప్తుడై, ఎర్ర మాలలతో అలంకరించబడి—గదాధారి భయంకరంగా కనిపించాడు।
Verse 11
एवंविधं महाकायं यमं पश्यति दुर्मतिः । तं दृष्ट्वा समनुप्राप्तं सर्वधर्मबहिष्कृतम्
ఇలాంటి మహాకాయుడైన యముణ్ణి దుర్మతి వ్యక్తి దర్శిస్తాడు; ఆయన తన ముందుకు వచ్చినట్లు చూసి, తాను సమస్త ధర్మముల నుండి బహిష్కృతుడనని గ్రహిస్తాడు।
Verse 12
यमः पश्यति तं दुष्टं पापिष्ठं धर्मकंटकम् । शासयेत्तु महादुःखैः पीडाभिर्दारुमुद्गलैः
యముడు ఆ దుష్టుడిని—అత్యంత పాపిష్ఠుడిని, ధర్మకంటకుడిని—చూచి, భారమైన కఠిన కాష్ఠముద్గరాల పీడలతో మహాదుఃఖాలచే శిక్షిస్తాడు।
Verse 13
यावद्युगसहस्रांतं तावत्कालं प्रपच्यते । नानाविधे च नरके पच्यते च पुनः पुनः
వెయ్యి యుగాల అంతం వరకు ఎంత కాలమో అంతకాలం అతడు తపింపబడి బాధపడతాడు; నానావిధ నరకాలలో మళ్లీ మళ్లీ ‘వండబడతాడు’।
Verse 14
नारकीं याति वै योनिं कृमिकोटिषु पापकृत् । अमेध्ये पच्यते नित्यं हाहाभूतो विचेतनः
పాపకర్త నిశ్చయంగా నారకీయ యోనిలో, కోట్లాది కృముల మధ్య పడతాడు; అపవిత్ర మలంలో నిత్యం ‘వండబడుతూ’—‘హా హా’ అని విలపిస్తూ, చైతన్యరహితుడవుతాడు।
Verse 15
मरणं च स पापात्मा एवं याति सुनिश्चितम् । एवं पापस्य संयोगं भुंक्ते चैव सु दुर्मतिः
ఇలా ఆ పాపాత్ముడు నిశ్చయంగా ఇదే విధంగా మరణాన్ని పొందుతాడు; అలాగే ఆ అత్యంత దుర్మతి పాపసంయోగ ఫలితాన్ని అనుభవిస్తాడు।
Verse 16
इति श्रीपद्मपुराणे पंचपंचाशत्सहस्रसंहितायामैंद्रे सुमनोपाख्याने । पापपुण्यविवक्षानाम षोडशोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీపద్మపురాణం పంచపంచాశత్సహస్ర-సంహితలో, ఐంద్ర విభాగంలోని సుమనోపాఖ్యానంలో ‘పాపపుణ్య వివక్ష’ అనే షోడశ అధ్యాయం సమాప్తమైంది।
Verse 17
व्याघ्रो भवति दुष्टात्मा रासभीं याति वै पुनः । मार्जार शूकरीं योनिं सर्पयोनिं तथैव च
దుష్టాత్ముడు వ్యాఘ్రుడవుతాడు; మళ్లీ గాడిద యోనిలో పడతాడు. అలాగే పిల్లి, పందిపిల్లి (శూకరీ) మరియు సర్పయోనులలోనూ జన్మిస్తాడు.
Verse 18
नानाभेदासु सर्वासु तिर्यक्षु च पुनः पुनः । पापपक्षिषु संयाति अन्यासु महतीषु च
అతడు మళ్లీ మళ్లీ నానావిధమైన సమస్త తిర్యక్ (జంతు) యోనులలో జన్మిస్తాడు; పాపపక్షులలోను, ఇతర మహత్తర (భయంకర/అనేక) యోనులలోను ప్రవేశిస్తాడు.
Verse 19
चांडाल भिल्लयोनिं च पुलिंदीं याति पापकृत् । एतत्ते सर्वमाख्यातं पापिनां जन्म चैव हि
పాపకర్త చాండాల, భిల్ల యోనిలోను, పులిందీ యోనిలోను జన్మిస్తాడు. ఇది అంతా నీకు వివరించాను—నిజంగా ఇవే పాపుల జన్మలు.
Verse 20
मरणे शृणु कांत त्वं चेष्टां तेषां सुदारुणाम् । पापपुण्यसमाचारस्तवाग्रे कथितो मया
హే కాంతా, మరణసమయంలో వారు అనుభవించే అత్యంత దారుణ స్థితిని విను. పాపపుణ్య ఆచరణ యొక్క క్రమాన్ని నీ ముందే నేను ఇప్పటికే చెప్పాను.
Verse 21
अन्यदेवं प्रवक्ष्यामि यदि पृच्छसि मानद
హే మానదా, నీవు అడిగితే నేను మరొక దేవతను కూడా వివరించి చెబుతాను.