Shloka 56
प्रजापतिमुपासंते ऋषयश्च तपोधनाः । यजंति क्रतुभिर्देवास्तथा चक्रधराः सति ॥ ५६ ॥
prajāpatimupāsaṃte ṛṣayaśca tapodhanāḥ | yajaṃti kratubhirdevāstathā cakradharāḥ sati || 56 ||
తపస్సు అనే ధనముతో సమృద్ధులైన ఋషులు ప్రజాపతిని ఉపాసించుచున్నారు; దేవతలు క్రతు-యజ్ఞములతో యజించుచున్నారు; అలాగే హే సతీ, చక్రధరులు (విష్ణుభక్తులు) కూడా ఆయనను ఆరాధించుచున్నారు.
Suta (narrating the Purana discourse)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: vira
FAQs
It presents multiple valid modes of reverence—tapas-based worship by sages and kratu-based worship by devas—affirming that devotion and ritual, when aligned with dharma, are both honored paths.
By including the “cakradhara” (those aligned with Viṣṇu’s cakra), the verse implies that loving allegiance to the Lord and reverent worship can stand alongside formal Vedic rites as a legitimate expression of bhakti.
The verse points to kratu (Vedic sacrifice), which practically depends on Vedāṅga competencies—especially Kalpa (ritual procedure) and Śikṣā/Vyākaraṇa (correct recitation and linguistic precision).