మోహినీ కథా ప్రాసంగంలో వసువు, మోహినీకి గంగానది తారక మహిమను ఉపదేశిస్తాడు. కేవలం దర్శనమే గరుడుడు సర్పవిషాన్ని నిర్వీర్యం చేసినట్లు పాపాలను నశింపజేస్తుంది; స్పర్శ, స్నానం వంశశుద్ధిని విస్తరించి పితృదేవతలను, సంతానాన్ని అనేక తరాల వరకు उद्धరిస్తాయి. గంగానామ కీర్తన, స్మరణ దూరంలో ఉన్నా ఫలదాయకం; నరకాసన్నులను కూడా రక్షించి పాపసంచయపు ‘పంజరం’ను విరుస్తుంది. గంగాసంబంధం నైమిష, కురుక్షేత్ర, నర్మదా, పుష్కరాది తీర్థఫలాలతో, చాంద్రాయణ వ్రతంతో, అశ్వమేధ యాగఫలంతో సమమని—ప్రత్యేకంగా కలియుగంలో—చెబుతుంది. మధ్యాహ్న, సాయంకాల స్నానాలకు ఫలవృద్ధి, హరిద్వార, ప్రయాగ, సింధు సంగమాది స్థలమహిమ, చివర రవి-వరుణ సాక్ష్యంతో ఇంట్లోనే నామస్తుతి చేసినా గంగాస్నానం చేసినా స్వర్గమోక్షప్రాప్తి నిర్ధారించబడుతుంది।
Verse 1
वसुरुवाच । श्रृणु मोहिनि वक्ष्यामि गंगाया दर्शने फलम् । यदुक्तं हि पुराणेषु मुनिभिस्तत्त्वदर्शिभिः ॥ १ ॥
వసువు పలికెను—ఓ మోహినీ, వినుము; గంగాదర్శన ఫలమును నేను చెప్పుదును, అది పురాణములలో తత్త్వదర్శి మునులచే ప్రకటింపబడినది।
Verse 2
भवंति निर्विषाः सर्पा यथा तार्क्ष्यस्य दशनात् । गंगासंदर्शनात्तद्वत्सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ २ ॥
తార్క్ష్యుడు (గరుడుడు) కాటుతో సర్పాలు విషరహితమయ్యే విధంగా, గంగాదర్శనమాత్రంతోనే మనిషి సమస్త పాపాల నుండి విముక్తుడవుతాడు।
Verse 3
सप्तावरान् सप्तपरान् पितृंस्तेभ्यश्च ये परे । पुमांस्तारयते गंगां वीक्ष्य स्पृष्ट्वावगाह्य च ॥ ३ ॥
గంగను దర్శించి, స్పర్శించి, అందులో స్నానమాచరించినవాడు తన పితృదేవతలను—ఏడు తరాలు పైకి, ఏడు తరాలు కిందకి—మరియు వాటికన్నా పరమైన పూర్వులను కూడా తరింపజేస్తాడు।
Verse 4
दर्शनात्स्पर्शनात्पानात्तथा गंगेति कीर्तनात् । पुमान्पुनाति पुरुषाञ्छतशोऽथ सहस्रशः ॥ ४ ॥
గంగను దర్శించడం, స్పర్శించడం, ఆమె జలాన్ని పానంచేయడం, అలాగే ‘గంగా’ అనే నామకీర్తనం చేయడం వల్ల మనిషి తానే పవిత్రుడవుతాడు; వందల మందిని, వేల మందిని కూడా పవిత్రం చేస్తాడు।
Verse 5
ज्ञानमैश्वर्यमतुलं प्रतिष्ठायुर्यशस्तथा । शुभानामाश्रमाणां च गंगादर्शनजं फलम् ॥ ५ ॥
గంగాదర్శనంతో జ్ఞానం, అతుల ఐశ్వర్యం, ప్రతిష్ఠ, ఆయుష్షు, యశస్సు లభిస్తాయి; అలాగే ఆశ్రమధర్మాలకు సంబంధించిన శుభఫలములు కూడా కలుగుతాయి।
Verse 6
सर्वेन्द्रियाणां चांचल्यं व्यसनानि च पातकम् । निर्घृणत्वं च नश्यंति गंगादर्शन मात्रतः ॥ ६ ॥
గంగాదర్శనమాత్రంతోనే అన్ని ఇంద్రియాల చంచలత్వం, వ్యసనాలు మరియు విపత్తులు, పాపం, అలాగే క్రూరత్వం కూడా నశించిపోతాయి।
Verse 7
परहिंसा च कौटिल्यं परदोषाद्यवेक्षणम् । दांभिकत्वं नृणां गंगादर्शनादेव नश्यति ॥ ७ ॥
పరహింస, కపటత్వం, పరదోషాలను ఎప్పుడూ వెతకడం, దాంభికత్వం—మనుష్యులలోని ఇవన్నీ గంగాదర్శనమాత్రంతోనే నశిస్తాయి।
Verse 8
मुहुर्मुहुस्तथा पश्येत्स्पृशेद्वापि मुहुर्मुहुः । भक्त्या यदिच्छति नरः शाश्वतं पदमव्ययम् ॥ ८ ॥
మళ్లీ మళ్లీ గంగను దర్శించాలి, మళ్లీ మళ్లీ ఆమెను స్పర్శించాలి; భక్తిభావంతో శాశ్వతమైన అవ్యయ పదాన్ని కోరే నరునికి ఇదే మార్గం।
Verse 9
वापीकूपतडागादिप्रपासत्रादिभिस्तथा । अन्यत्र यद्भवेत्पुण्यं तद्गंगादर्शनाद्भवेत् ॥ ९ ॥
బావులు, కుంటలు, చెరువులు, నీళ్లచాట్రాలు, సత్రాలు మొదలైనవి నిర్మించడం వల్ల ఇతరత్రా లభించే పుణ్యం—అదే పుణ్యం గంగాదర్శనమాత్రంతో కలుగుతుంది।
Verse 10
यत्फलं जायते पुंसां दर्शने परमात्मनः । तद्भवेदेव गंगाया दर्शनाद्भक्तिभावतः ॥ १० ॥
పరమాత్ముని సాక్షాత్ దర్శనంతో మనుష్యులకు ఏ ఫలం కలుగుతుందో, అదే ఫలం భక్తిభావంతో గంగాదర్శనం చేయడం వల్ల కూడా నిశ్చయంగా కలుగుతుంది।
Verse 11
नैमिषे च कुरुक्षेत्रे नर्मदायां च पुष्करे । स्नानात्संस्पर्शना सेव्य यत्फलं लभते नरः ॥ ११ ॥
నైమిషం, కురుక్షేత్రం, నర్మదా, పుష్కరం—ఇవన్నింటిలో స్నానం చేయడం వల్ల, లేదా కేవలం స్పర్శమాత్రంతోనే, భక్తిశ్రద్ధతో సేవించిన ఫలాన్ని నరుడు పొందుతాడు।
Verse 12
तद्गंगादर्शनादेव कलौ प्राहुर्महर्षयः । अथ ते स्मरणस्यापि गंगाया भूपभामिनि ॥ १२ ॥
కలియుగంలో గంగాదర్శనమాత్రముతోనే ఆ ఫలము లభించునని మహర్షులు పలికిరి. ఓ రాజరాజేశ్వరి, గంగను స్మరించుట మాత్రముతో కూడ అదే ఫలము కలుగును.
Verse 13
प्रवक्ष्यामि फलं यत्तु पुराणेषु प्रकीर्तितम् । अशुभैः कर्मभिर्युक्तान्मज्जमानान्भवार्णवे ॥ १३ ॥
పురాణములలో ప్రసిద్ధమైన ఆ ఫలమును నేను ఇప్పుడు ప్రకటించెదను—అశుభకర్మబంధముతో సంసారభవసాగరములో మునిగిపోతున్నవారిని అది उद्धరించును.
Verse 14
पततो नरके गङ्गा स्मृता दूरात्समुद्धरेत् । योजनानां सहस्रेषु गंगां स्मरति यो नरः ॥ १४ ॥
నరకమున పడిపోతున్నవాడైనను గంగను స్మరించగానే ఆమె దూరమునుండియే అతనిని उद्धరించును. సహస్ర యోజనముల దూరమునుండి గంగను స్మరించువాడు విముక్తుడగును.
Verse 15
अपि दुष्कृतकर्मा हि लभते परमां गतिम् । स्मरणादेव गंगायाः पापसंघातपंजरम् ॥ १५ ॥
దుష్కర్మములు చేసినవాడైనను గంగాస్మరణమాత్రముతో పరమగతిని పొందును; ఎందుకనగా ఆ స్మరణము పాపసమూహమనే పంజరమును ఛేదించును.
Verse 16
भेदं सहस्रधा याति गिरिर्वज्रहतो यथा । गच्छंस्तिष्ठन्स्वपन्ध्यायञ्जाग्रद्भुंजन् हसन् रुदन् ॥ १६ ॥
వజ్రాఘాతమున పర్వతము సహస్ర ఖండములుగా చీలినట్లు, అలాగే (జీవుడు) కూడ సహస్ర విధములుగా చీలిపోవును—నడుచుచు, నిలుచుచు, నిద్రించుచు, ధ్యానించుచు, మేల్కొనుచు, భుజించుచు, నవ్వుచు, ఏడ్చుచు.
Verse 17
यः स्मरेत्सततं गंगां स च मुच्येत बंधनात् । सहस्रयोजनस्थाश्च गंगां भक्त्या स्मरंति ये ॥ १७ ॥
యెవడు నిత్యం దేవీ గంగను స్మరిస్తాడో, వాడు బంధనమునుండి విముక్తుడగును. సహస్ర యోజనములు దూరమున ఉన్నవారైనను భక్తితో గంగను స్మరిస్తే, వారు కూడా ఆ మోక్షఫలమును పొందుదురు.
Verse 18
गंगागंगेति चाक्रुश्य मुच्यंते तेऽपि पातकात् । ये च स्मरंति वै गंगां गंगाभक्तिपराश्च ये ॥ १८ ॥
కేవలం “గంగా, గంగా” అని పిలిచిన వారుకూడా పాపమునుండి విముక్తులగుదురు. గంగను నిజంగా స్మరించువారూ, గంగాభక్తిలో స్థిరులైన వారూ పాపఫలమునుండి విడిపొందుదురు.
Verse 19
तेऽप्यशेषैर्महापापैर्मुच्यंते नात्र संशयः । भवनानि विचित्राणि विचित्राभरणाः स्त्रियः ॥ १९ ॥
వారుకూడా సమస్త మహాపాపములనుండి విముక్తులగుదురు—ఇందులో సందేహము లేదు. వారు విచిత్రమైన భవనములను, నానావిధ ఆభరణములతో అలంకృతమైన స్త్రీలను పొందుదురు.
Verse 20
आरोग्यं वित्त्रसंपत्तिर्गंगास्मरणंज फलम् । मनसा संस्मरेद्यस्तु गंगां दूरस्थितो नरः ॥ २० ॥
గంగాస్మరణ ఫలము ఆరోగ్యమును, ధనసంపదను ప్రసాదించును. దూరమున ఉన్న మనిషి కూడా మనసుతో గంగను స్మరిస్తే, ఆ ఫలములను పొందును.
Verse 21
चांद्रायणसहस्रस्य स फलं लभते ध्रुवम् । गङ्गा गङ्गा जपन्नाम योजनानां शते स्थितः ॥ २१ ॥
నూరు యోజనములు దూరమున ఉన్నవాడైనను “గంగా, గంగా” అని నామజపము చేయుచుంటే, అతడు నిశ్చయంగా సహస్ర చాంద్రాయణ వ్రతఫలమును పొందును.
Verse 22
मुच्यते सर्वपापेभ्यो विष्णुलोकं च गच्छति । कीर्तनान्मुच्यते पापाद्दर्शनान्मंगलं लभेत् ॥ २२ ॥
మనुष्यుడు సమస్త పాపాల నుండి విముక్తుడై విష్ణులోకాన్ని పొందుతాడు. కీర్తనచేత పాపం తొలగుతుంది; దర్శనముచేత మంగళం లభిస్తుంది.
Verse 23
अवगाह्य तथा पीत्वा पुनात्यासप्तमं कुलम् । सप्तावपरान्परान्सप्त सप्ताथ परतः परान् ॥ २३ ॥
అక్కడ స్నానం చేసి, ఆ పవిత్ర జలాన్ని పానంచేసి, మనిషి తన కులాన్ని ఏడవ తరము వరకు పవిత్రం చేస్తాడు—ఏడు తరాలు సంతానము, ఏడు తరాలు పితృపురుషులు, ఇంకా వారి పైన ఏడు తరాలు.
Verse 24
गंगा तारयते पुंसां प्रसंगेनापि कीर्तिता । अश्रद्धयापि गंगाया यत्तु नामानुकीर्तनम् ॥ २४ ॥
గంగను ప్రసంగవశాత్తు కీర్తించినా ఆమె మనుష్యులను తరింపజేస్తుంది. శ్రద్ధ లేకున్నా గంగానామాన్ని పునఃపునః ఉచ్చరించడమే రక్షకకార్యం అవుతుంది.
Verse 25
करोति पुण्यवाहिन्याः सोऽपि स्वर्गस्य भाजनम् । सर्वावस्थां गतो वापि सर्वधर्मविवर्जितः ॥ २५ ॥
పుణ్యవాహిని (గంగా) పట్ల విధిగా సేవ/ఆచరణ చేయువాడు స్వర్గానికి పాత్రుడవుతాడు—ఏ స్థితిలో పడిపోయినా, సమస్త ధర్మం విడిచినా కూడా.
Verse 26
गंगायाः कीर्तनेनैव शुभां गतिमवाप्नुयात् । ब्रह्महा गुरुहागोघ्नः स्पृष्टो वा सर्वपातकैः ॥ २६ ॥
గంగ కీర్తనమాత్రంతోనే మనిషి శుభగతిని పొందుతాడు—బ్రహ్మహత్య, గురుహత్య, గోహత్య చేసినవాడైనా, లేదా సమస్త మహాపాతకాలతో కలుషితుడైనా.
Verse 27
गंगातोयं नरः स्पृष्ट्वा मुच्यते सर्वपातकैः । कदा द्रक्ष्यामि तां गंगां कदा स्नानं लभे ह्यहम् ॥ २७ ॥
గంగాజలాన్ని కేవలం స్పర్శించిన మాత్రాన మనిషి సమస్త పాపాల నుండి విముక్తుడవుతాడు. నేను ఎప్పుడు ఆ గంగను దర్శిస్తాను, ఎప్పుడు నిజంగా ఆమెలో స్నాన భాగ్యాన్ని పొందుతాను?
Verse 28
इति पुंसाभिलषिता कुलानां तारयेच्छतम् । अथ स्नानफलं देवि गंगायाः प्रवदामि ते ॥ २८ ॥
ఇలా పురుషుని అభిలషిత పుణ్యభావం అతని వంశంలోని వంద తరాలను తరింపజేస్తుంది. ఇప్పుడు, ఓ దేవీ, గంగాస్నాన ఫలాన్ని నీకు వివరిస్తాను.
Verse 29
यच्छ्रुत्वा सर्वपापेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः । स्नातस्य गंगासलिले सद्यः पापं प्रणश्यति ॥ २९ ॥
ఇది విన్నవాడే సమస్త పాపాల నుండి విముక్తుడవుతాడు—ఇందులో సందేహం లేదు. గంగాజలంలో స్నానం చేసినవాడి పాపం వెంటనే నశిస్తుంది.
Verse 30
अपूर्वपुण्यप्राप्तिश्च सद्यो मोहिनि जायते । स्नातानां शुचिभिस्तोयैर्गांगेयैः प्रयतात्मनाम् ॥ ३० ॥
ఓ మోహినీ, మనస్సును నియంత్రించి గంగ యొక్క పవిత్ర జలాలలో స్నానం చేసే వారికి అపూర్వ పుణ్యప్రాప్తి కలుగుతుంది—అది అదే క్షణంలో ఉద్భవిస్తుంది.
Verse 31
व्युष्टिर्भवति या पुंसां न सा क्रतुशतैरपि । अपहत्य तमस्तीव्रं यथा भात्युदये रविः ॥ ३१ ॥
మనుష్యులలో కలిగే ఆ జాగృతి వందల యజ్ఞాలతో కూడా లభించదు. అది ఘనమైన అంధకారాన్ని తొలగించి, ఉదయంలో సూర్యుడు ప్రకాశించునట్లు వెలుగుతుంది.
Verse 32
तथापहत्य पाप्मानं भाति गंगाजलोक्षितः । एकेनैवापि विधिना स्नानेन नृपसुन्दरि ॥ ३२ ॥
హే నృపసుందరీ! గంగాజలస్పర్శం లేదా గంగాస్నానం చేసినవాడు పాపాన్ని తొలగించి ప్రకాశిస్తాడు; విధిపూర్వకంగా ఒక్క స్నానమే ఈ ఫలాన్ని ఇస్తుంది.
Verse 33
अश्वमेधफलं मर्त्यो गंगायां लभते ध्रुवम् । अनेकजन्मसंभूतं पुंसः पापं प्रणश्यति ॥ ३३ ॥
మర్త్యుడు గంగలో నిశ్చయంగా అశ్వమేధ యజ్ఞఫలాన్ని పొందుతాడు; అనేక జన్మలలో కూడిన పాపం నశిస్తుంది.
Verse 34
स्नानमात्रेण गंगायाः सद्यः स्यात्पुण्यभाजनम् । अन्यस्थानकृतं पापं गंगातीरे विनश्यति ॥ ३४ ॥
గంగలో కేవలం స్నానం చేసినంత మాత్రాననే వెంటనే పుణ్యపాత్రుడవుతాడు; ఇతర చోట్ల చేసిన పాపమూ గంగాతీరంలో నశిస్తుంది.
Verse 35
गंगातीरे कृतं पापं गङ्गास्नानेन नश्यति । रात्रौ दिवा च संध्यायां गंगायां तु प्रयत्नतः ॥ ३५ ॥
గంగాతీరంలో చేసిన పాపమూ గంగాస్నానంతో నశిస్తుంది—రాత్రి, పగలు, సంధ్యాకాలంలోనూ—శ్రద్ధతో ప్రయత్నపూర్వకంగా స్నానం చేస్తే.
Verse 36
स्नात्वाश्वमेधजं पुण्यं गृहेऽप्युद्धृततज्जलैः । सर्वतीर्थेषु यत्पुण्यं सर्वेष्टायतनेषु च ॥ ३६ ॥
అక్కడ స్నానం చేస్తే అశ్వమేధజన్య పుణ్యం లభిస్తుంది; అక్కడి నుంచి తెచ్చిన జలంతో ఇంట్లోనూ అదే పుణ్యం—సర్వతీర్థాల్లో, సర్వ ఇష్టదేవాలయాల్లో లభించేదే—సిద్ధిస్తుంది.
Verse 37
तत्फलं लभते मर्त्यो गङ्गास्नानान्न संशयः । महापातकसंयुक्तो युक्तो वा सर्वपातकैः ॥ ३७ ॥
గంగాస్నానముచేత మానవుడు నిశ్చయంగా ఆ రక్షణఫలాన్ని పొందుతాడు; సందేహం లేదు. మహాపాతకాలతో కలుషితుడైనా, సమస్త పాపభారంతో ఉన్నవాడైనా ఆ ఫలాన్ని పొందుతాడు.
Verse 38
गङ्गास्नानेन विधिवन्मुच्यते सर्वपातकैः । गङ्गा स्नानात्परं स्नानं न भूतं न भविष्यति ॥ ३८ ॥
విధివిధానాలతో గంగాస్నానం చేస్తే సమస్త పాపాల నుండి విముక్తి కలుగుతుంది. గంగాస్నానానికి మించిన స్నానం గతంలో లేదు, భవిష్యత్తులోనూ ఉండదు.
Verse 39
विशेषतः कलियुगे पापं हरति जाह्नवी । निहत्य कामजान्दोषान्कायवाक्चित्तसंभवान् ॥ ३९ ॥
ప్రత్యేకంగా కలియుగంలో జాహ్నవి (గంగా) పాపాన్ని హరిస్తుంది; కామజన్య దోషాలను—శరీరం, వాక్కు, మనస్సు నుండి పుట్టినవాటిని—నశింపజేస్తుంది.
Verse 40
गङ्गास्नानेन भक्त्या तु मोदते दिवि देववत् । वर्षं स्नाति च गंगायां यो नरो भक्तिसंयुतः ॥ ४० ॥
భక్తితో గంగాస్నానం చేస్తే మనిషి స్వర్గంలో దేవుడివలె ఆనందిస్తాడు. భక్తిసంపన్నుడై ఒక సంవత్సరం గంగలో స్నానం చేసే నరుడు అటువంటి దివ్యానందాన్ని పొందుతాడు.
Verse 41
तस्य स्याद्वैष्णवे लोके स्थितिः कल्पं न संशयः । आमृत्युं स्नाति गंगायां यो नरो नित्यमेव च ॥ ४१ ॥
నిత్యంగా మరణాంతం వరకు గంగలో స్నానం చేసే నరునికి నిశ్చయంగా వైష్ణవ లోకంలో ఒక కల్పకాలం నివాసం లభిస్తుంది; సందేహం లేదు.
Verse 42
समस्तपापनिमुक्तः समस्तकुलसंयुतः । समस्तभोगसंयुक्तो विष्णुलोके महीयते ॥ ४२ ॥
అతడు సమస్త పాపాల నుండి విముక్తుడై, తన సమస్త కులంతో కూడి, అన్ని భోగసంపదలతో యుక్తుడై విష్ణులోకంలో మహిమింపబడుతాడు।
Verse 43
परार्द्धद्वितयं यावन्नात्र कार्या विचारणा । गंगायां स्नाति यो मर्त्यो नैरंतर्येण नित्यदा ॥ ४३ ॥
రెండు పరార్ధాల కాలం వరకూ కూడా ఇక్కడ సందేహానికి చోటు లేదు: గంగలో నిత్యం నిరంతరంగా స్నానం చేసే మానవుడు నిశ్చయంగా వాగ్దత్త ఫలాన్ని పొందుతాడు।
Verse 44
जीवन्मुक्तः स चात्रैव मृतो विष्णुपदं व्रजेत् । प्रातःस्नानाद्दशगुणं पुण्यं मध्यंदिने स्मृतम् ॥ ४४ ॥
అతడు ఇక్కడే జీవించి ఉండగానే ముక్తుడవుతాడు; ఇక్కడే మరణిస్తే విష్ణుపదాన్ని చేరుతాడు. ప్రాతఃస్నానంతో పోలిస్తే మధ్యాహ్నస్నాన పుణ్యం పదింతలు అని స్మృతిలో చెప్పబడింది।
Verse 45
सायंकाले शतगुणमनन्तं शिवसन्निधौ । कपिलाकोटिदानाद्धि गंगास्नानं विशिष्यते ॥ ४५ ॥
సాయంకాలంలో (గంగాస్నాన) పుణ్యం శతగుణమవుతుంది; శివసన్నిధిలో అది అనంతమవుతుంది. కోటి కపిల గోవుల దానంకన్నా గంగాస్నానం విశిష్టమని ప్రకటించబడింది।
Verse 46
कुरुक्षेत्रसमा गंगा यत्र तत्रावगाहिता । हरिद्वारे प्रयागे च सिंधुसंगे फलाधिका ॥ ४६ ॥
గంగలో ఎక్కడ ఎక్కడ స్నానం చేసినా అది కురుక్షేత్రసమాన పుణ్యదాయకమని స్మరించబడింది; హరిద్వారంలో, ప్రయాగంలో, అలాగే సింధుసంగమంలో దాని ఫలం మరింత అధికం।
Verse 47
ये मदीयांशुसंतप्ते जले ते स्नांति जाह्नवि । ते भित्वा मंडलं यांति मोक्षं चेति रवेर्वचः ॥ ४७ ॥
నా కిరణాలతో వేడెక్కిన జలంలో జాహ్నవీ (గంగా)లో స్నానం చేసేవారు సూర్యమండలాన్ని ఛేదించి మోక్షాన్ని పొందుతారు—ఇది రవిదేవుని వాక్యం।
Verse 48
यो गृहे स्वे स्थितोऽपि त्वां स्नाने संकीर्तयिष्यति । सोऽपि यास्यति नाकं वै इत्याह वरुणश्च ताम् ॥ ४८ ॥
తన ఇంట్లోనే ఉన్నా స్నాన సమయంలో నీ నామసంకీర్తన చేసే వాడు కూడా నిశ్చయంగా స్వర్గానికి చేరుతాడు—అని వరుణుడు ఆమెతో అన్నాడు।
Verse 49
इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणोत्तरभागे मोहिनीचरिते गंगास्नानमाहात्म्यं नामैकोनचत्वारिंशोऽध्यायः ॥ ३९ ॥
ఇట్లు శ్రీ బృహన్నారదీయ పురాణ ఉత్తరభాగంలోని మోహినీచరిత్రలో ‘గంగాస్నానమాహాత్మ్యం’ అనే ముప్పై తొమ్మిదవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది।
The chapter frames Gaṅgā as a concentrated tīrtha-principle: her darśana, when joined with bhakti, is said to yield the same spiritual fruit as arduous works (charity-infrastructure, vows, and even sacrificial paradigms), expressing a Kali-yuga doctrine where devotion and sacred contact substitute for complex ritual capacity.
Smaraṇa (remembering) and nāma-ucchāraṇa/nāma-kīrtana (repeating or crying out “Gaṅgā, Gaṅgā”) are explicitly described as efficacious across great distances (yojanas), including for those lacking faith or those who mention her name incidentally.
Core outcomes include destruction of sin, purification of lineage and ancestors, acquisition of merit comparable to Aśvamedha and Cāndrāyaṇa, prosperity and health, and culminating goals such as residence in Viṣṇu-loka and liberation (including jīvan-mukti language for sustained daily bathing).