Shloka 22
The Account of Mohinī (Mohinī-kathanam): Ekādaśī Nirṇaya, Daśamī Boundary, and Aruṇodaya
प्रांते स्थिता सूर्यविहीनसंज्ञे काले दशम्या जनमोहनाय । कृच्छ्रांतरूपा च दिनं च भुंक्ते प्रकृष्टरूपा नरकाय नॄणाम् ॥ २२ ॥
prāṃte sthitā sūryavihīnasaṃjñe kāle daśamyā janamohanāya | kṛcchrāṃtarūpā ca dinaṃ ca bhuṃkte prakṛṣṭarūpā narakāya nṝṇām || 22 ||
సరిహద్దున నిలిచి, ‘సూర్యవిహీన’ అని పిలువబడే కాలంలో, దశమీ తిథినాడు ఆమె జనులను మోహింపజేయుటకు ప్రత్యక్షమవుతుంది. కష్టరూపం ధరించి దినాన్ని గ్రసిస్తుంది; మరింత ప్రబలరూపంలో మనుష్యులకు నరకహేతువవుతుంది॥२२॥
Narada (teaching in a vrata/phala discourse; traditional dialogue context with Sanatkumara brothers)
Vrata: none
Primary Rasa: bhayanaka
Secondary Rasa: bibhatsa
FAQs
It warns that certain inauspicious time-conditions and improper conduct around specific tithis can create delusion (moha) and lead to painful consequences, framed as a movement toward naraka (hellish suffering).
Bhakti is protected by discipline: the verse implies that devotion must be paired with correct observance and alertness against moha, since negligence in vrata-related timing and conduct can undermine spiritual life.
It reflects Vedāṅga Jyotiṣa-style timekeeping: attention to tithi (Daśamī), auspicious/inauspicious kāla, and ritual scheduling—practical calendrical knowledge used to guide vows and religious observances.