Shloka 47
The Account of Mohinī
Mohinī-upākhyāna
स एवमुक्तः कमलासनेन विमृश्य बुद्ध्या विससर्ज कोपम् । उवाच देवं त्रिदशाधिनाथं विमोहिनीदेहकृतं द्विजेंद्रः ॥ ४७ ॥
sa evamuktaḥ kamalāsanena vimṛśya buddhyā visasarja kopam | uvāca devaṃ tridaśādhināthaṃ vimohinīdehakṛtaṃ dvijeṃdraḥ || 47 ||
కమలాసనుడు (బ్రహ్మ) ఇలా పలికినప్పుడు, బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడు బుద్ధితో విచారించి కోపాన్ని విడిచిపెట్టి, మోహినీదేహం ధరించిన దేవతాధినాథుడైన దేవునితో ఇలా అన్నాడు.
Narrator (Purana narrator describing the scene; direct speaker in-verse: the dvijendra addressing the lord of the devas)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
FAQs
It highlights krodha-nigraha (mastery over anger): the wise reflect with buddhi (discernment) and then speak calmly, showing that inner restraint is foundational to dharma and spiritual clarity.
Bhakti matures through humility and self-control; by relinquishing anger before addressing the divine, the devotee approaches the deity with a purified mind, making prayer and dialogue fruitful.
The verse implicitly emphasizes Vyākaraṇa-style precision in compounds and epithets (e.g., tridaśādhinātha, vimohinīdehakṛta), useful for accurate parsing and meaning in scriptural study.