Shloka 12
Mohinī’s Speech
Mohinyāḥ Bhāṣaṇam
सप्तद्वीपपतिः शूरः पितुर्वचनकारकः । आह्लादयति यस्तातं जननीं वापि पुत्रकः ॥ १२ ॥
saptadvīpapatiḥ śūraḥ piturvacanakārakaḥ | āhlādayati yastātaṃ jananīṃ vāpi putrakaḥ || 12 ||
పుత్రుడు సప్తద్వీపాధిపతి, శూరుడు, తండ్రి వాక్యాన్ని ఆచరించువాడైనా, తండ్రిని మరియు తల్లిని ఆనందింపజేయువాడే నిజమైన ‘పుత్రుడు’ అని చెప్పబడెను.
Narada
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
FAQs
It defines ‘true sonship’ not by power or status, but by dharmic conduct that uplifts and delights one’s parents—an ethical foundation that supports punya and spiritual progress.
By valuing loving service and the intention to please (āhlāda) over mere achievement, it mirrors bhakti’s core principle: devotion is proved through heartfelt, selfless service rather than external grandeur.
It emphasizes smṛti-based sadācāra (right conduct) and gṛhastha-dharma—practical application of dharma—rather than a specific Vedanga technique like Vyākaraṇa or Jyotiṣa.