Shloka 46
Adhyaya 85 — Suratha's Devotion
ताभ्यां शुम्भाय चाख्याता अतीव सुमनोहरा ।
काप्यास्ते स्त्री महाराज भासयन्ती हिमाचलम् ॥
tābhyāṃ śumbhāya cākhyātā atīva sumanoharā | kāpy āste strī mahārāja bhāsayantī himācalam ||
వారు శుంభునితో చెప్పారు—‘ఓ మహారాజా! అక్కడ ఒక స్త్రీ ఉంది, అత్యంత మనోహరమైనది; ఆమె హిమాలయాన్ని ప్రకాశింపజేస్తూ అక్కడే నివసిస్తోంది.’
{ "primaryRasa": "vira", "secondaryRasa": "adbhuta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The verse shows how outward splendor becomes a catalyst for inner vice when filtered through greed and domination—an implicit warning about sense-driven appropriation.
Carita (narrative action leading to the asuras’ confrontation with Devī).
Himālaya functions as a symbol of the ‘high place’ of consciousness; the Goddess ‘illumining’ it suggests śakti as the light that reveals the summit of being.