Shloka 4
Adhyaya 85 — The Gods’ Hymn to the Goddess and the Emergence of Kaushiki; Shumbha Sends His Envoy
हृताधिकारास्त्रिदशास्ताभ्यां सर्वे निराकृताः ।
महासुराभ्यां तां देवीं संस्मरन्त्यपराजिताम् ॥
hṛtādhikārās tridaśās tābhyāṃ sarve nirākṛtāḥ / mahāsurābhyāṃ tāṃ devīṃ saṃsmaranty aparājitām
ఆ ముప్పై దేవతలు, ఆ ఇద్దరు మహాసురులచే తమ పదవులనుండి తొలగింపబడి పూర్తిగా వెలివేయబడి, అజేయ దేవి అపరాజితను స్మరించారు.
FAQs
Smaraṇa (remembrance) of the Divine is presented as the immediate corrective when worldly supports collapse; devotion is not escapism but the turning toward the ultimate source of protection and right order.
An episodic dharma-theological narrative (not genealogical/cosmogonic). It supports the Purāṇic function of ‘rakṣā’—how the divine protects when invoked.
Aparājitā signifies the invincible ground of consciousness/Śakti. When lower ‘administrators’ (devas/faculties) fail, the return is to the unconditioned, unconquerable power.